II SA/Ka 1255/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.), Sędzia NSA Wiesław Morys, Protokolant ref. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r., Nr [...], w przedmiocie należności przedemerytalnych oddala skargę Decyzją nr [...], wydaną w dniu [...]r., Kierownik Działu Ewidencji i Świadczeń Powiatowego Urzędu Pracy w D.G., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta D.G., odmówił przyznania J.S. świadczenia przedemerytalnego w wysokości [...]% kwoty emerytury określonej w decyzji organu rentowego. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś jej materialnoprawną podstawę stanowiły przepisy art. 37k ust. 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 ze zm.). W uzasadnieniu organ administracyjny powołał się na art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r., o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003r., Nr 6, poz. 65), wskazując, iż świadczenie przedemerytalne w wysokości [...]% emerytury przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002r., spełnili warunki przyznania rzeczonego świadczenia według zasad obowiązujących na dzień 31 grudnia 2001r. W tym stanie rzeczy organ I instancji wywiódł, iż skarżący nie spełnił przedstawionej wyżej przesłanki. Rejestracja strony w Powiatowym Urzędzie Pracy a tym samym zachowanie wymogów warunkujących uzyskanie przez nią prawa do zasiłku dla bezrobotnych nastąpiła bowiem dopiero w dniu [...]r. W odwołaniu do Wojewody Ś., J.S. wniósł o zmianę rozstrzygnięcia podjętego przez Kierownika Działu Ewidencji i Świadczeń Powiatowego Urzędu Pracy w D.G. ponownie żądając przyznania świadczenia przedemerytalnego w wysokości [...]% kwoty określonej w decyzji organu rentowego. Skarżący podkreślił, iż prawo do świadczenia przedemerytalnego mógł nabyć już w dniu [...]r., gdyż dzień wcześniej, to jest [...]r., został zwolniony przez pracodawcę - Firmę A. Równocześnie podniósł, iż brak zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy przed dniem [...]r., spowodowany został [...]. W tym miejscu strona wskazała na krzywdzący charakter decyzji organu I instancji podnosząc, że legitymuje się prawie [...]-letnim stażem nienagannej pracy oraz powołała się na okoliczność represji doznanych w okresie stanu wojennego z powodu działalności prowadzonej w związkach zawodowych. Decyzją z dnia [...]r., nr [...], Wojewoda Ś. utrzymał w mocy decyzję zapadłą w I instancji. Organ odwoławczy powołał się na przepis art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wywodząc, iż świadczenie, o które ubiegała się strona przysługuje osobie spełniającej warunki do uzyskania statusu bezrobotnego (nabytego z chwilą rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy) oraz prawa do pobierania zasiłku dla osoby bezrobotnej. W konsekwencji zdaniem Wojewody Ś. do skarżącego nie ma zastosowania art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r., o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty. Cytowane unormowanie stanowi bowiem, iż uprawnienie do rzeczonego świadczenia na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r., przysługuje tylko bezrobotnym, którzy spełniali warunki nabycia prawa do tego świadczenia do dnia 12 stycznia 2002r. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.S. dał wyraz swemu niezadowoleniu z decyzji Wojewody Ś. wnosząc o jej zmianę i przyznanie świadczenia przedemerytalnego w kwocie stanowiącej [...]% emerytury, określonej w decyzji organu rentowego. Skarżący raz jeszcze powołał się na okoliczność, iż w dniu [...]r., został zwolniony z pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. Zakwestionował także stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym status bezrobotnego nabywa się dopiero z chwilą rejestracji w urzędzie pracy. Zdaniem strony decydujące znaczenie w tej kwestii ma bowiem data rozwiązania stosunku pracy, gdyż właśnie od tego dnia zwolniony staje się faktycznie osobą bezrobotną. W tym miejscu strona ponownie zaakcentowała, iż posiada długoletni staż nienagannej pracy oraz wskazała na fakt [...]. Skarżący dodał, iż nie zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy przed 12 stycznia 2002r., gdyż nie mógł przewidzieć, możliwości ubiegania się o prawo do świadczenia przedemerytalnego na zasadach obowiązujących do końca 2001r., wprowadzonej na mocy nowelizacji do ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Nowelizacja ta ogłoszona została bowiem dopiero 20 grudnia 2002r., a zatem po upływie niemal roku od rozwiązania stosunku pracy wiążącego stronę z Firmą A. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji raz jeszcze podkreślając, że ze względu na datę rejestracji skarżącego w powiatowym urzędzie pracy, przypadającą na [...]r., w sprawie nie znajduje zastosowania art. 3 ustawy o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty z dnia 20 grudnia 2002r., i dlatego J.S. prawidłowo odmówiono przyznania świadczenia przedemerytalnego na zasadach obowiązujących do 31 grudnia 2001r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W punkcie wyjścia należy jednak stwierdzić, że przedmiotowa skarga wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., a więc w okresie, w którym postępowanie sądowoadministracyjne toczyło się według przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r., o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Trzeba w tym miejscu zauważyć, że wspomniany akt prawny z dniem 1 stycznia 2004r., utracił moc. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie zaś z art. 97 §1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasady dotyczące przyznawania świadczenia przedemerytalnego oraz określania jego wysokości obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji uregulowane zostały w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r., o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 514). Stosownie zatem do art. 37k ust. 2 cytowanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., rozmiar rzeczonego świadczenia określony został jako 80% kwoty emerytury, wynikającej z decyzji organu rentowego, ustalającej wysokość tej emerytury w celu obliczenia wartości świadczenia przedemerytalnego dla danej osoby. Wyjątek w tym zakresie stanowiło unormowanie zawarte w treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r., o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003r., Nr 6, poz. 65), wprowadzające możliwość nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r. Wysokość świadczenia przedemerytalnego wynikająca z tych uregulowań wynosiła bowiem nie 80% a 90% kwoty emerytury wyliczonej dla osoby zainteresowanej w decyzji organu rentowego. W myśl przywołanego art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r., świadczenie przedemerytalne w takim rozmiarze mogło zostać przyznane tylko bezrobotnym, którzy spełnili przesłanki warunkujące jego nabycie do dnia 12 stycznia 2002r., Godzi się podkreślić, że jedną z rzeczonych przesłanek było, w myśl art. 37k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, spełnienie przez wnioskodawcę wymogów, od których ustawa ta uzależniała uzyskanie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W tym miejscu należy odnieść się do definicji pojęcia "osoba bezrobotna", sformułowanej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu... Zgodnie z przywołanym unormowaniem bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 tej ustawy, nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym oraz zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy. Brzmienie cytowanej normy prawnej nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że warunkiem nabycia statusu bezrobotnego jest rejestracja zainteresowanej osoby we właściwym urzędzie pracy. W świetle przedstawionych rozważań prawnych Sąd uznał, że argumentacja podniesiona w skardze nie mogła odnieść skutku. W sprawie jest bowiem jednoznaczne, że J.S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w D.G. w dniu [...]r., a więc dopiero z tą datą spełnił wymogi konieczne do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, co stanowiło przesłankę uzależniającą nabycie prawa do świadczenia przedemerytalnego. W konsekwencji unormowanie zawarte w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r., nowelizującej ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie mogło znaleźć w niniejszej sprawie zastosowania a tym samym skarżącemu prawidłowo odmówiono przyznania świadczenia przedemerytalnego w rozmiarze ustalonym zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r, według stanu prawnego obowiązującego w dniu 31 grudnia 2001r. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 151 oraz art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w związku z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271), skargę oddalono.