II SA/Ka 1362/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie: WSA Włodzimierz Kubik asesor WSA Iwona Bogucka (spr.) Protokolant: st. sekr. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi F.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...]; 2/ orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana w całości; 3/ zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięciu) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania; Pismem z dnia [...] wspólnicy Przedsiębiorstwa A spółka cywilna w C., A.J., L.J., A.J. i I. J.-Ż. wnieśli o udzielenie pozwolenia na przebudowę budynków produkcyjno-usługowo-biurowo-magazynowo-handlowych, położonych w C. przy ul. M.. Do wniosku dołączone zostały: projekt budowlany, projekt zagospodarowania i zabudowy działki, odpis z księgi wieczystej Sądu Rejonowego w C. nr [...], potwierdzający tytuł wnioskodawców do nieruchomości, oraz decyzja Prezydenta Miasta C. z dnia [...], nr [...], ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu . Dnia [...] Prezydent Miasta C. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na nadbudowę, dobudowę i przebudowę budynków na działce przy ul. M. w C.. Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta C. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A.J., L.J., A.J. i I.J.-Ż., obejmujące nadbudowę, dobudowę i przebudowę budynków produkcyjni-usługowo-biurowo-magazynowo-handlowych, zrealizowanych w zachodniej granicy działki, oznaczonych na planie symbolami [...],[...],[...]. Udzielone pozwolenie obejmowało przebudowę przyziemia i nadbudowę budynku oznaczonego literą "A" oraz dobudowę ganku wejściowego, przebudowę przyziemia i nadbudowę budynku "B" , przebudowę budynku "C". W uzasadnieniu w szczególności wskazano, że planowane roboty są zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami prawa budowlanego. Na skutek odwołania F.Z., wskazującego na fakt zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że projektowane założenie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta C., wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Nadto Wojewoda [...] wskazał, że projekt budowlany posiada wymagane prawem opinie, uzgodnienia i sprawdzenia. Mając na względzie istniejące usytuowanie przebudowywanych budynków w granicy z działką sąsiednią, organ podał że przyjęte rozwiązania nie mają negatywnego wpływu na zabudowania stanowiące własność F.Z., a wyegzekwowanie nałożonych warunków nastąpi na etapie udzielania pozwolenie na użytkowanie. W skardze złożonej do Sądu F.Z. wyraził swój sprzeciw wobec udzielonego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnióśł o jej oddalenie. W uzasadnieniu w szczególności podkreślono, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym, z uwagi na usytuowanie istniejących a przebudowywanych budynków w granicy z działką sąsiednią, poprzez przyjęte rozwiązania konstrukcyjne, techniczne, przestrzenne i funkcjonalne, zapewniony został brak negatywnego wpływu inwestycji na budynki na sąsiedniej działce. W ocenie organu, zalecenia jakie mieli spełnić inwestorzy chronią interes skarżącego. Nadto stwierdzono, że wyegzekwowanie spełnienia warunków określonych decyzją o pozwoleniu na budowę zostanie przeprowadzone na etapie pozwolenia na użytkowanie obiektów, zaś wydana decyzja nie przesądzała o lokalizacji budynków w granicy, albowiem ta jest zdeterminowana istniejącym stanem faktycznym. W oparciu o dowód z akt Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, sygn. akt II SA/Ka 73/01 zostało ustalone, że wyrokiem z dnia 20 listopada 2002 r., w sprawie ze skargi F.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, uchylone zostały rozstrzygnięcia obu instancji. W uzasadnieniu tego wyroku podano, że ustalając warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na cele produkcyjne, usługowe, handlowe, magazynowe i biurowe, wraz z funkcjami towarzyszącymi, nie wyjaśniono czy planowana inwestycja jest zgodna z zapisem planu w jego funkcji dominującej dla tej jednostki strukturalnej (mieszkanowo-usługowa), czy też odnosi się wyłącznie do zapisów planu w ustaleniach dodatkowych obowiązujących dla tej jednostki, a zatem czy z uwagi na zakres planowanej działalności nie jest sprzeczna z obowiązującym planem miejscowym. Równocześnie zwrócono uwagę, że decyzje obu instancji zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., które to naruszenie daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W postępowaniu nie ustalono bowiem, w oparciu o wypis z rejestru gruntów, jakie działki graniczą z inwestycją i kto jest ich właścicielem, uprawnionym do udziału w sprawie w charakterze strony, w szczególności nie zostali wskazani spadkobiercy zmarłego Z.C., właściciela sąsiedniej działki o numerze ewid. [...]. Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2004 r, na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach zostało dodatkowo ustalone, że inwestycja będąca przedmiotem postępowania, została zrealizowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeśli jest ona wymagana dla danej inwestycji. Jedny z warunków uzyskania pozwolenia na budowę jest zatem dysponowanie przez inwestora ważną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która przesądza o dopuszczalności realizacji określonej inwestycji ze względu na rygory miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sytuacjach, w których decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania jest wymagana, stanowi ona zatem rozstrzygnięcie, którego treść jest jedną z podstaw warunkujących wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę zgodnie ze złożonym wnioskiem, wskazując iż podjęte rozstrzygnięcie jest zgodne m. in. z wymaganiami ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] Decyzja ta, podobnie jak utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...], zostały jednak uchylone wyrokiem NSA z dnia 20 listopada 2002 r. w sprawie o sygn. II SA/Ka 73/01. Przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. stanowi, że jedną z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego jest sytuacja, gdy decyzja zastała wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy decyzja została oparta na kompetentnym rozstrzygnięciu organu, które wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej decyzji. Uchylenie lub zmiana takiego rozstrzygnięcia wywiera zatem wpływ na moc decyzji wydanej na jego podstawie i stanowi przesłankę do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych. Należy stwierdzić, iż między wydawanymi w procesie inwestycyjnym decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i decyzją o pozwoleniu na budowę, zachodzi relacja o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., tj. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest rozstrzygnięciem, którego treść ma znaczenie dla wydania pozwolenia na budowę. Wobec uchylenia przez Sąd decyzji obu instancji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, spełniona została zatem przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego, co z kolei upoważnia Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, zgodne z art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej PoPPSA. Na rozstrzygnięcie Sądu wpływ miało również ujawnienie okoliczności ustalonej w sprawie o sygn. II SA/Ka 73/01, że w prowadzonym przez organy postępowaniu nie zostały ustalone numery działek sąsiednich oraz ich właściciele, w ty, następcy prawni zmarłego Z.C.. Jak wynika z porównania kręgów osób, uczestniczących w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, braki te nie zostały usunięte w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, a do obowiązków organów administracji publicznej należy zapewnienie udziału w prowadzonym postępowaniu wszystkim podmiotom mającym przymiot strony. W końcu należy również zauważyć, iż wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dotyczącym złożenia przez wnioskodawców wymaganych przepisami prawa budowlanego opinii, uzgodnień i sprawdzeń, w aktach sprawy brak jakichkolwiek dokumentów w tym zakresie. Wobec braku precyzyjnego oznaczenia rodzaju, charakteru i przeznaczenia przebudowywanych budynków, nie jest zatem również możliwe stwierdzenie, czy nie został naruszony przepis § 12 ust. 9 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich sytuowanie (Dz. U. nr 15, poz. 140 ze zm.). Przepis ten zakazuje sytuowania przy granicy działki jako sąsiadującego bezpośrednio z budynkiem mieszkalnym, budynku produkcyjnego, usługowego i magazynowego, uznanego za uciążliwy dla otoczenia przez organ właściwy w zakresie ochrony środowiska lub właściwego państwowego terenowego inspektora sanitarnego. Wobec uchylenia wydanych w sprawie decyzji, wniosek inwestorów w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę winien zostać rozpoznany z uwzględnieniem stanu prawnego, wywołanego wyrokiem NSA z dnia 20 listopada 2002 r., sygn. II SA/Ka 73/01 a postępowanie w sprawie zakończone zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na uwadze przedstawione wyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Wobec uwzględnienia skargi Sąd zobowiązany był, zgodnie z dyspozycją art. 152 PoPPSA, do określenia w wyroku czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonywany. Rozstrzygnięcie w tym zakresie traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 209 PoPPSA w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające.