II SA/Ka 1440/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2005 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję Decyzją Nr [...] z dnia [...] roku Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. rozpoznał wniosek R. A. o przyznanie pomocy finansowej w formie dofinansowania do zakupu leków przyznając stronie dopłatę w miesięcznej wysokości [...] zł w okresie [...] i [...] roku. R. A. złożył od wskazanej decyzji odwołanie wnosząc o jej zmianę i przyznanie pomocy finansowej pozwalającej na pokrycie całości wydatków na zakup leków. Do odwołania załączone zostały zaświadczenia lekarskie, z których treści wynikało, iż wymienione w zaświadczeniu leki są niezbędne do stosowania przez R. A. w okresie od [...] roku do [...] roku. Nadto załączona została faktura wystawiona przez aptekę na zakup leków wskazanych przez leczącego stronę lekarza. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją Nr [...] z dnia [...] roku wydaną na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję organu administracji I instancji. Z uzasadnienia decyzji organu administracji II instancji wynikało, iż R. A. w swoich wnioskach kierowanych do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej zwracał się nie tylko o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej ale także o ich realizację, a w odwołaniu strona rozszerzyła zakres swego żądania, co, jako nowa sprawa, nie może stanowić przedmiotu rozpoznania organu odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodatkowo podniosło, iż zaskarżona decyzja jest wkomponowana w program pomocy świadczonej stronie, która otrzymuje świadczenia na zaspokojenie szeregu innych potrzeb, a wysokość przyznawanych świadczeń uzależniona jest od możliwości finansowych jakie posiada ośrodek. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga, w której R.A. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do jej ponownego rozpoznania w celu przyznania mu zasiłku celowego pokrywającego całość wydatków poniesionych na zakup koniecznych dla niego leków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w powołaniu na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę wskazane zostało, iż akta administracyjne nie zawierają decyzji organu I instancji, która została przekazana do sprawy sygn. SAB/Ka 37/03. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa ta podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.p.s.a. W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Rozpoznając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, stosownie do treści art. 134 p.p.s.a., dającego sądom administracyjnym uprawnienia do uwzględnienia skargi również ze względu na inne uchybienia niż te, które przytoczyła strona skarżąca, uznał, w ramach przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która przeprowadzona jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Oznacza to, iż kontrola sądów administracyjnych dokonywana jest zarówno co do zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem materialnym, jak i co do zgodności przeprowadzonego przed wydaniem decyzji postępowania z przepisami obowiązującej organy administracji procedury. Kontrola taka możliwa jest wyłącznie w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy, w tym, mając na względzie treść art. 135 p.p.s.a., wszystkie rozstrzygnięcia jakie zapadły w toku postępowania administracyjnego. W tym celu, zgodnie z regulacją zawartą w art. 54 § 2 p.p.s.a. organ administracji jest zobligowany do przekazania sądowi administracyjnemu akta sprawy, której dotyczy wniesiona skarga. Wymogu powyższego nie spełnia przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w ramach akt toczącej się sprawy administracyjnej wyłącznie decyzji organu II instancji wraz z odwołaniem strony, bez wniosku strony i decyzji organu I instancji. Sąd bowiem nie dysponując wnioskiem strony, pozbawiony został możliwości oceny słuszności rozumowania zawartego w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego odnoszącego się do analizy treści tego wniosku. Nie dysponując nadto decyzją organu administracji I instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny pozbawiony został możliwości oceny tej decyzji nie tylko pod kątem stosowanego prawa materialnego ale także słuszności wywodów zawartych w jej uzasadnieniu, co jest istotne w aspekcie treści art. 138 § 1 k.p.a. powołanego jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji. Reasumując, zawartość przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach akt sprawy R. A. nie pozwoliła na dokonanie kontroli działalności organów administracji, powołane w odpowiedzi na skargę akta zostały po rozpoznaniu skargi na bezczynność organu przekazane mu i w konsekwencji stało się konieczne orzeczenie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. SW