II SA/Ka 1459/03

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-03-21

Skład orzekający: Wiesław Morys, Teresa Kurcyusz-Furmanik, Beata Kalaga – Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci strony postępowania administracyjnego, w którym przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, sąd powinien umorzyć postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd powinien umorzyć postępowanie, jeżeli strona postępowania zmarła, a przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z jej osobą, chyba że zgłasza się osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W przypadku braku takiej osoby, spełnione są przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji przyznającej zasiłek stały. W trakcie postępowania sąd ustalił, że skarżący J.Z. zmarł przed wydaniem wyroku. Przedmiotem postępowania był zasiłek stały, który jest świadczeniem ściśle związanym z osobą uprawnionego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie: WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr) Protokolant: ref. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2005 r. sprawy ze skargi J.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...]r[...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P.Ś. na podstawie art. 27 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. (tj. Dz. U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 z późn. zmianami) przyznał J.Z. zasiłek stały wyrównawczy dla osoby [...] z powodu wieku i [...] w wysokości [...]-zł. od dnia [...]r. do dnia [...]r. Następnie ten sam organ postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] z urzędu sprostował błąd pisarski na stronie pierwszej tej decyzji, polegający na zmianie terminu pobierania świadczenia do dnia [...]r., stosownie do czasu obowiązywania orzeczenia [...]. Strona w dniu [...]r. wniosła odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej domagając się jej zmiany. Organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że strona odebrała przedmiotową decyzję w dniu [...]r., a odwołanie wniosła w dniu [...]r., czyli z [...] – dniowym uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia oraz nie załączyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, że zarówno pierwszoinstancyjna decyzja MOPR w P.Ś., jak i zaskarżone postanowienie jest ewidentną pomyłką i są jego zdaniem niezgodne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany postanowienia oraz powołał się na argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. W aktach sądowych sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu J.Z. z dnia [...]r. wydany z upoważnienia Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w P.Ś. Z aktu zgonu wynika, że skarżący zmarł dnia [...]r., a w punkcie oznaczenia stanu cywilnego zaznaczone zostało, że był kawalerem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Przepisy te mają zastosowanie do przedmiotowej skargi z uwagi na datę jej wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. dnia [...] roku. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane w art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ strona postępowania zmarła, a przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z jej osobą oraz nie ma osoby, która zgłosiłaby udział w postępowaniu ze względu na swój interes prawny związany z wynikiem postępowania. Dlatego też kierując się wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że spełniona została przesłanka stanowiąca warunek umorzenia postępowania i na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło