II SA/Ka 1509/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie W skardze datowanej [...] r. T. zaskarżyła postanowienie Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...], którym organ utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...]r. o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku skarżącej dotyczącej przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ podał, że wobec wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w kwestii mającej wpływ na rozstrzygnięcie wniosku skarżącej o przyznanie świadczenia, ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Wobec powyższego "wznowiono" postępowanie i dnia [...] r. wydano decyzję odmawiającą skarżącej przyznania żądanego przez nią świadczenia z tytułu pracy przymusowej. Tę decyzję własną organ następnie utrzymał decyzją z dnia [...]. nr [...], pouczając skarżącą o przysługującej je skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Na decyzję ostateczną kończącą sprawę z wniosku skarżącej o przyznanie świadczenia z tytułu pracy przymusowej T.M. nie złożyła skargi do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Analizując stan sprawy przyszło zważyć, iż w świetle przytoczonych okoliczności zaszłych co prawda po wydaniu zaskarżonego postanowienia, lecz podlegających uwzględnieniu w chwili orzekania, postępowanie w niniejszej sprawie okazało się w tej dacie bezprzedmiotowe. Oto bowiem postępowanie administracyjne zostało podjęte (jakkolwiek w tej materii zapadło błędne postanowienie o wznowieniu postępowania), co ma ten skutek, iż ocena legalności postanowienia o zawieszeniu tego postępowania, okazała się zbędna. Zgodnie więc z treścią art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Dlatego postanowiono jak w sentencji.