II SA/Ka 1523/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: NSA Szczepan Prax /spr./ WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Protokolant apl. radc. Tomasz Wójkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji w B.-B. cofnął P. L. z dniem [...]r. uprawnienie do otrzymywania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Rozstrzygnięcie to wydano na podstawie art. 163 Kpa, art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /j.t. Dz.U. Nr 7 z 2002 r., poz. 58/, w zw. z § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego /Dz.U. Nr 100, poz. 918/. W uzasadnieniu decyzji podano, że P.L. w dniu [...] złożył wniosek o przydział lokalu mieszkalnego i został umieszczony na stosownej liście. Zaproponowano mu lokal mieszkalny, z którego zrezygnował. Następnie w dniu [...] r. otrzymał pisemną propozycję przydziału lokalu funkcyjnego w B.-B. przy ul. [...] o powierzchni mieszkalnej [...]m2 i użytkowej [...]m2. W dniu [...]r. policjant pisemnie powiadomił o ponownej rezygnacji z proponowanego mieszkania funkcyjnego. Zgodnie z wymienionym § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia równoważnika pieniężnego nie przyznaje się, jeżeli policjant bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Dlatego też cofnięcie uprawnienia do przedmiotowego równoważnika organ orzekający uznał za uzasadnione. Organ ten ustalił nadto, że w grudniu [...] r. dochód strony brutto wyniósł [...]zł, a w przeliczeniu na członka rodziny - [...]zł. Policjant wraz z żoną, dzieckiem i swoimi rodzicami zamieszkuje w B.-B. przy ul. [...]. Jest to lokal typu M-[...], a jego głównym najemcą jest ojciec strony. Koszty utrzymania lokalu dzielone są na dwie rodziny i w przypadku P.L. wynoszą [...] zł /czynsz i media/. Natomiast całkowity koszt utrzymania proponowanego lokalu wyniósłby [...] zł /w tym czynsz - [...] zł/. Miesięcznie wydatki związane z utrzymaniem mieszkania zwiększyłyby się więc o ok. [...] zł. W tej sytuacji odmowę przyjęcia przez stronę zaoferowanego lokalu potraktowano jako bezzasadną. W odwołaniu P.L. zarzucił m.in., że proponowany mu lokal nie odpowiada przysługującym mu normom zaludnienia określonych w rozporządzeniu MSWiA z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów /Dz.U. Nr 131 poz. 1469/. Wskazał również na możliwość pogorszenia sytuacji materialnej swojej rodziny w razie gdyby objął proponowany mu lokal. Zaskarżoną decyzją Ś. Wojewódzki Komendant Policji w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstacyjną. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 17.X.2001 r. przydzielenie policjantowi lokalu mieszkalnego o zwiększonej powierzchni mieszkalnej nie wymaga zgody policjanta. Powszechny brak mieszkań funkcyjnych, pochodzących głównie z odzysku powoduje też, że trudno pogodzić wynikający z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji obowiązek zapewnienia policjantowi mieszkania z idealnym normatywem przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Oferowane mieszkanie przekracza ten normatyw jedynie o [...] m2, w związku z czym względy finansowe nie mogą też stanowić miarodajnego uzasadnienia odmowy przyjęcia tego mieszkania przez stronę. W skardze P. L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Poza zarzutami i twierdzeniami podniesionymi w odwołaniu skarżący wskazał również na naruszenie, pominiętego przez organy obu instancji, § 6 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r., który określa kiedy może zostać wydana decyzja o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa materialnego. Otóż sprawa dotyczy cofnięcia uprawnienia policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Zasady cofania tego uprawnienia określa wydane na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy o Policji, wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2002 r. W § 6 stanowi ono, że decyzja o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 tego rozporządzenia, lub zmienił się jego stan rodzinny. Zarówno w tym rozporządzeniu, jak i w innych aktach prawnych nie ma innego przepisu regulującego kwestię cofnięcia uprawnienia do omawianego równoważnika. Tymczasem trafnie zarzuca skarżący, że w dotychczasowym postępowaniu administracyjnym przesłanki zastosowania § 6 rozporządzenia nie zostały w ogóle wyjaśnione. Organ odwoławczy oparł się przy wydaniu swojej decyzji na przepisie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, który nie jest wymieniony w § 6. Ponadto z ustaleń tego organu wynika, że przesłanki zawarte w § 1 ust. 2 pkt 4 również nie wystąpiły w niniejszym przypadku. Przepis ten dotyczy bezzasadnej odmowy przyjęcia lokalu odpowiadającego przysługującym policjantowi normom zaludnienia. Normy te określone są w § 2 rozporządzenia z 17 października 2001 r. Według ustaleń organu odwoławczego oferowany skarżącemu lokal przekracza przysługujące mu normy o [...]m2. Jeżeli tak jest w istocie, to oczywiście nie można twierdzić, że skarżący odmówił przyjęcia lokalu odpowiadającego przysługującym mu normom. W tym zakresie nie ma znaczenia unormowanie zawarte w § 4 ust. 3 ostatnio przytoczonego rozporządzenia, gdyż dotyczy ono właśnie odstępstwa od zasady przydziału lokali odpowiadających przysługującym policjantom normom zaludnienia. Przepis ten nie zmienia zatem tych norm zaludnienia. Odmowa przyjęcia każdego lokalu wykraczającego poza normy wynikające z § 2 rozporządzenia, nie może być więc kwalifikowana w ramach przepisu § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. Żadne względy słusznościowe, czy celowościowe nie mogą modyfikować jednoznacznego w tym względzie stanu prawnego. W tym stanie rzeczy z ustaleń organu odwoławczego wynika jasno, że nie zachodziły warunki do cofnięcia skarżącemu przedmiotowego równoważnika. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./, w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... /Dz.U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1271 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji. SJ/