II SA/Ka 1676/02

PostanowienieWSA w Gliwicach2004-07-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Włodzimierz Kubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy organ odwoławczy uchylił własną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, postępowanie sądowe wszczęte skargą na pierwotną decyzję organu odwoławczego powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdy organ odwoławczy uchylił własną zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W takiej sytuacji, mimo braku cofnięcia skargi przez stronę, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie organ ten uchylił własną zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Mimo braku cofnięcia skargi, WSA uznał postępowanie za bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.P. i G.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości własną zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższą decyzję oparł on na art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Na powyższą decyzję H. i G.P. nie wnieśli skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania niniejszej skargi na podstawie art. 97 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) uznał, iż w tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe mimo, iż skarżący nie cofnęli swojej skargi. W tym stanie rzeczy na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z cytowanym wyżej art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające należało umorzyć postępowanie sądowe i orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło