II SA/Ka 1690/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie: WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik NSA Szczepan Prax Protokolant: st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r., na rozprawie sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora izby Celnej w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w C. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] r. orzekającą wobec L. B. karę wydalenia ze Służby Celnej. Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez L. B. W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo skarżącego , w którym cofnięto skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Z dniem 01 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652 ) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie z treścią art. 60 cytowanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, chyba że sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, z powodu tego, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca pismem z dnia [...] r. cofnęła wniesioną skargę. W ramach czynności sprawdzających Sąd nie stwierdził by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa i nie spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzec jak w sentencji.