II SA/Ka 1807/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Asesor WSA Iwona Bogucka (spr.), Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. S. na decyzję[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie: przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Dnia [...] T. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr[...] , utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...], nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części strychu adaptowanej na pomieszczenia mieszkalne w budynku przy ul. [...] w S. W piśmie z dnia [...]., nadanym po odebraniu zawiadomienia o rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, skarżący wniósł o nierozpatrywanie jego skargi, ponieważ postanowieniem Sądu Rejonowego w S. Wydziału II Cywilnego z dnia [...] nastąpił podział spornego strychu do użytkowania między współwłaścicieli i dołączył kopię tego postanowienia. Wezwany do sprecyzowania wniosku, skarżący w piśmie z dnia [...] złożył oświadczenie, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej PoPPSA, uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PoPPSA, orzekł jak w sentencji. SW