II SA/Ka 1888/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Asesor WSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2004 r. sprawy ze skargi A. J. i J. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę Pismem z dnia [...] przekazanym wg. właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C. J. B. zwróciła się o "interwencję" w sprawie wybudowanych przez A. i J. J. na działce nr [...] oraz [...] w I. obiektów budowlanych ( kamping i zabudowania inwentarsko – składowe). Wnioskodawczyni domagała się wskazania, czy inwestorzy otrzymali pozwolenie na budowę oraz o podanie na podstawie jakiego aktu dokonali, samowolnej jej zdaniem, zabudowy części jej działki. W piśmie tym podniesiono ponadto, że w Sądzie Rejonowym w C. toczy się proces, w którym niezbędne są wymienione wyżej informacje. Pismem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. poinformował strony o dacie oględzin nieruchomości należącej do A. i J.J. W trakcie oględzin, przeprowadzonych w dniu [...], w których udział wzięli A. i J. J. oraz J. B., ustalono iż budynek mieszkalny zlokalizowany na posesji A. i J. J. został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia [...]. Pozwolenie to dotyczyło jedynie budynku mieszkalnego. Dobudówkę wzniesiono w [...],a fragment tarasu w [...]. Na dobudówkę inwestorzy nie posiadają dokumentacji ani pozwolenia. Od strony północnej budynku wzniesiony został drewniany obiekt budowlany o wymiarach 5 x 4 m, bez fundamentów, na kamieniach. Wg właścicieli obiekt ten powstał w [...], natomiast zainteresowana J. B. podała, że powstał on w [...]. Od strony wschodniej budynku usytuowana została stodoła wybudowana 24 lata wcześniej, od strony północnej zaś dobudówka wzniesiona 22 lata wcześniej. Wg zainteresowanej dobudówka została wzniesiona w latach [...] i jest usytuowana zbyt blisko granicy z jej nieruchomością. Strony oświadczyły również, że obecnie toczy się postępowanie rozgraniczeniowe przed Sądem Rejonowym w C. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., działając w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie przed sądem powszechnym mające na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości. Ponieważ w toczącym się postępowaniu administracyjnym strony podnosiły argumenty odnoszące się do usytuowania spornych obiektów budowlanych względem granic nieruchomości niezbędnym jest uzyskanie rozstrzygnięcia sądu powszechnego w tym względnie, a to w sytuacji gdy z uwagi na datę wybudowania tych obiektów nie jest wykluczona co do zasady możliwość ich legalizacji. Pismem z dnia [...],potraktowanym jako odwołanie od w/w decyzji, J. B. przedstawiła organowi nadzoru budowlanego I instancji swoje stanowisko odnośnie inwestycji wzniesionych na działce A. i J. J. wnosząc równocześnie o rozstrzygnięcie sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji wskazując, na niewłaściwą formę rozstrzygnięcia odnośnie zawieszenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazano ponadto, iż w rozstrzygnięciu organu I instancji brak jest stwierdzenia, czy zawieszenie postępowania nastąpiło na wniosek strony, czy też z urzędu, a ponadto w aktach administracyjnych brak jest dowodu na to, iż w Sądzie Rejonowym w C. toczy się postępowanie w sprawie ustalenia przebiegu granic nieruchomości. Na decyzję tą skargę wnieśli A. i J. J. Argumentacja zawarta w skardze jak również w pozostałych pismach procesowych nadesłanych w toku postępowania sądowego koncentruje się przede wszystkim na kwestiach związanych z własnością nieruchomości skarżących oraz przebiegiem granic tej nieruchomości względem działek sąsiednich. Skarżący nie kwestionują co do zasady zaskarżonej decyzji wspominając jednakże o toczącym się przed sądem powszechnym w C. postępowaniu mającym na celu ustalenie przebiegu granic nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego II instancji wniósł o jej oddalenie, wskazując że niezbędnym było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] Nr [...] z uwagi na niewłaściwą formę w jakiej zapadło rozstrzygnięcie co do zawieszenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone orzeczenie odpowiada zdaniem Sądu co do zasady obowiązującemu prawu. Na wstępie należy zdaniem Sądu stwierdzić, że orzeczenia organów obu instancji stanowiły postanowienia o jakich mowa w art. 123 Kpa, a nie decyzje administracyjne w rozumieniu art. 104 Kpa. W świetle treści tych przepisów o formie orzeczenia przesądza zdaniem Sądu przede wszystkim jego treść oraz podstawa prawna na której zostało ono oparte a nie użyta do oznaczenia takiego orzeczenia nazwa. Ponieważ orzeczenia organów obu instancji dotyczyły kwestii wynikłej w toku postępowania tj. kwestii zawieszenia, a nie istoty sprawy, to przy uwzględnieniu treści art. 97 § 1 pkt 4 Kpa należało przyjąć, że są to postanowienia a nie decyzje. Niewłaściwa nazwa tych orzeczeń stanowiła przy tym zdaniem Sądu naruszenie przepisów postępowania, które nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 – zwanej dalej ustawą p.s.a). Należy bowiem zważyć, że pomimo błędnego pouczenia co do środka odwoławczego, pismo uczestniczki postępowania J. B. z dnia [...] potraktowane jako środek odwoławczy od orzeczenia organu I instancji zostało złożone w terminie o jakim mowa w art. 141 § 2 Kpa postanowienie w/w otrzymała dnia [...] pismo to wpłynęło do organu I instancji dnia [...]) Co do meritum należy zważyć, że ani skarga ani dalsze pisma procesowe skarżących nie zawierają konkretnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia. Również z urzędu, Sąd nie będąc związany zarzutami skargi ( art. 134 § 1 ustawy p.s.a.), nie znalazł podstaw do skutecznego zakwestionowania zaskarżonego postanowienia ( pomijając omówione wcześniej uchybienie proceduralne). Sąd podziela bowiem stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji nie wykazał w dostateczny sposób aby zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania. Przede wszystkim nie zostało wykazane, że toczy się postępowanie przed sądem powszechnym , a jeżeli tak to jakie i że od jego wyniku zależy rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie samowolnie wybudowanych obiektów budowlanych. Dodatkowo należy wskazać, że według stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez organy obu instancji konieczne było wcześniejsze przesądzenie daty wzniesienia spornych obiektów. Gdyby się bowiem okazało, że były one wybudowane po [...] to wynik sprawy o rozgraniczeniu nie miałby dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy znaczenia. W konsekwencji należało przyjąć, że sprawa w zakresie podstaw do zawieszenia postępowania nie została w ogóle wyjaśniona i tym samym zachodziły określone w art. 138 § 2 Kpa w zw. z art. 144 Kpa przesłanki do uchylenia postanowienia o zawieszeniu i przekazania w tym względzie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.s.a. W nawiązaniu do złożonego w dniu rozprawy sądowej zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia skarżącej należy stwierdzić, że Sąd nie znalazł podstaw do odroczenia tej rozprawy, a to w sytuacji gdy skarżąca nie złożyła w tym względzie stosownego wniosku – ani na piśmie ani za pośrednictwem biorącego udział w rozprawie męża ( zobacz protokół z rozprawy). su