II SA/Ka 1994/02

PostanowienieWSA w Gliwicach2004-09-30

Skład orzekający: Adam Mikusiński, Wiesław Morys, Beata Kalaga-Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez stronę, gdy cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę, jeżeli cofnięcie to nie jest niedopuszczalne z uwagi na obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku, gdy skarżący oświadczył, że zaskarżenie jest nieaktualne z uwagi na przeniesienie do rezerwy, a nie zachodzą przesłanki negatywne, sąd wiąże się cofnięciem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący A.L. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w K. dotyczącą zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej. Następnie, w piśmie procesowym, oświadczył, że zaskarżenie jest nieaktualne, ponieważ został przeniesiony do rezerwy. Sąd rozpoznał sprawę w dniu 30 września 2004r.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.), Sędzia NSA Wiesław Morys, Asesor WSA Beata Kalaga-Gajewska, Protokolant st. sekr. sąd. Urszula Smykała, po rozpoznaniu w dniu 30 września 2004r. na rozprawie skargi A.L. na decyzję Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w K. z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej postanawia umorzyć postępowanie sądowe W treści pisma procesowego wniesionego do Sądu w dniu [...] w sprawie ze skargi na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w K. nr [...] z dnia [...], w przedmiocie zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej A.L. oświadczył, że "zaskarżenie jest nieaktualne". W uzasadnieniu skarżący powołał się na okoliczność, iż z dniem [...], został przeniesiony do rezerwy. W punkcie wyjścia godzi się podnieść, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie zatem z uregulowaniem zawartym w art. 60 przywołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze fakt, iż nie zachodzą okoliczności przemawiające za uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło