II SA/Ka 2093/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie WSA Stanisław Nitecki (spr.) Elżbieta Kaznowska Protokolant sekr. sąd. Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie w sprawie szamba i garaży na działce [...] przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że W. W. dysponuje decyzją Starosty B. z dnia [...] r. mocą której wydał pozwolenie na użytkowanie budynku garażu dwustanowiskowego położonego w B. ul. [...] na działkach nr geodezyjne [...] i [...]. W odniesieniu do zlokalizowanego na wskazanej działce zbiornika, który w trakcie przeprowadzanej wizji w terenie był pusty, przyjęto, że wybudowany został przez S.W., a jego funkcja nie jest znana. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się A. F. W odwołaniu swoim wskazał, że nigdy jako współwłaściciel przedmiotowej działki nie wydawał zgody na budowę na niej garażu, szamba i piaskownicy. Podniósł, że wbrew twierdzeniom W. W. obiekty te były budowane dopiero po [...] r. Nadto wskazał, że nie był uczestnikiem postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na użytkowanie garaży, jak również zaznaczył, że nie został dopuszczony do udziału w wizji odbywającej się na jego nieruchomości. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 105 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że w ramach tego postępowania rozpatrywał będzie jedynie problematykę szamba i garaży, natomiast piaskownica zostanie pominięta z uwagi na to, że jej problem został podniesiony dopiero w odwołaniu. Nadto organ ten wskazał, że o legalności garaży na przedmiotowej działce orzekł inny organ i on nie może w tym zakresie się już wypowiadać, natomiast nie przyznał mocy dowodowej oświadczeniom skarżącego o niemożności udziału w wizji, ponieważ ze stosownego protokołu wynika, iż brał w niej czynny udział, jak również brak jest w nim zarzutu o celowym wprowadzeniu organów administracji w błąd w zakresie czasowego przerwania użytkowania szamba. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się A. F., który wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, iż decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów prawa. W motywach skargi odwołał się do tego, że organy administracji dopuściły się błędu w ustaleniach faktycznych. W szczególności skarżący wskazał, że jest właścicielem spornej nieruchomości, a W.W. wybudował na niej dwa garaże, szambo i piaskownicę, a tym samym zaprzeczył twierdzeniom o wybudowaniu ich przez S. W. Nadto wskazał, że jako współwłaściciel przedmiotowej nieruchomości nie wydawał zgody na ich wybudowanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przytoczył analogiczną argumentację jaką zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652 ) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż podali skarżący. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa. Stosownie do postanowień art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej prowadząc postępowanie obowiązany jest działać na podstawie przepisów prawa, a prowadząc postępowanie administracyjne dążyć do wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie ( art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego ) oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 wyżej wymienionego Kodeksu ). W rozpatrywanej sprawie organy administracji podjęły decyzję z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów. W szczególności należy zwrócić uwagę na fakt, iż organy nadzoru budowlanego, zarówno pierwszej jak i drugiej instancji nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący kwestii związanej z budową i użytkowaniem zbiornika na nieczystości tzw. szamba, zlokalizowanego na przedmiotowej działce. O ile organy te w sposób wyczerpujący ustaliły sytuację prawną dotyczącą garaży, to w odniesieniu do wskazanego zbiornika nie podjęły praktycznie żadnych działań ograniczając się jedynie do przyjęcia i uznania za wiarygodne twierdzeń W.W. W szczególności organy te nie ustaliły kiedy i przez kogo wskazany obiekt został wybudowany, jak również nie podjęły żadnych czynności celem zweryfikowania twierdzeń formułowanych przez skarżącego. Tego typu działania pozwalają uznać, że organy te podjęły stosowne rozstrzygnięcie bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a tym samym wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" to jest naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie proceduralne mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, iż do czasu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty B. z dnia [...] r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie garaży zlokalizowanych na przedmiotowej działce, nie będą mogły podjąć innego rozstrzygnięcia niż to, które zostało podjęte. Nadto prawidłowo organ odwoławczy wskazał, iż w ramach postępowania odwoławczego pominięta zostanie problematyka dotycząca piaskownicy, gdyż wówczas organ ten dopuściłby się naruszenia zasady dwuinstancyjności. Uchylenie zaskarżonej decyzji nakłada na organ odwoławczy obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie dotyczącym wyjaśnienia sytuacji prawnej zbiornika na nieczystości i procesowego wypowiedzenia się w sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lic. "c" wyżej wymienionej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji. Sąd po myśli art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. su.