II SA/Ka 2129/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi W.S., M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] W.S. i M.D. wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji – budowa automyjni ręcznej na działkach [...] przy ulicy [...] w S. Pismem z dnia [...] skarżące W.S. i M.D. wycofały swoją skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zwracając się o odwołanie rozprawy wyznaczonej na dzień [...]. Dodały, że rezygnują z zaskarżenia sąsiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje : Skarga została wniesiona w dacie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Powyższa ustawa na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004 r. straciła moc obowiązywania. Stosownie do art. 97 § 1 wymienionej wyżej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270. Na zasadzie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżące dokonały skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.