II SA/Ka 2224/02
WyrokWSA w Gliwicach2004-10-20
Skład orzekający: Małgorzata Korycińska, Włodzimierz Kubik, Krzysztof Targoński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji organu I instancji pracownikowi firmy prowadzonej przez stronę postępowania, a nie osobiście stronie lub domownikowi, jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu do wniesienia odwołania?Ratio decidendi
Doręczenie pisma stronie postępowania administracyjnego pracownikowi firmy prowadzonej przez stronę, a nie osobiście stronie, jej domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy, nie jest skuteczne i nie rozpoczyna biegu terminu do wniesienia odwołania. Sąd uchylił postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając, że doręczenie decyzji organu I instancji pracownikowi hurtowni nie było prawidłowe.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Decyzja organu I instancji została doręczona pracownikowi hurtowni prowadzonej przez skarżących, a nie im osobiście. Wojewoda uznał, że termin do wniesienia odwołania upłynął, ponieważ decyzję doręczono w dniu jej wydania. Skarżący podali, że otrzymali decyzję później i posługiwali się adresem zamieszkania, a nie miejsca prowadzenia działalności.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody, stwierdził, że nie może być ono wykonywane, oraz zasądził od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia WSA Włodzimierz Kubik( spr.) Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant referent stażysta Ewa Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004 r. sprawy ze skargi W. A. i J. A. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności 1. uchyla zaskarżone postanowienie , 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skarga została wniesiona na postanowienie Wojewody [...] stwierdzające wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z uchybieniem terminu. Decyzją organu I instancji z dnia [...] r. przekształcono przysługujące skarżącym prawo użytkowania wieczystego działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] o pow. 0,4493 ha położonych w G. w prawo własności. Decyzją tą ustalono także należność za przekształcenie tego prawa w kwocie [...] zł. oraz zobowiązano jednocześnie skarżących do uiszczenia jednorazowo wskazanej należności w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji. Decyzję Prezydenta Miasta doręczono pracownikowi hurtowni prowadzonej przez skarżących w siedzibie ich firmy w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżący nadali w urzędzie pocztowym G.(Ł.) list zawierający odwołanie od opisanej decyzji.
Wojewoda [...] postanowieniem wydanym na mocy art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając, że 14 dniowy termin do wniesienia tego środka upłynął [...] r. albowiem decyzję organu I instancji skarżący otrzymali w dniu [...] r.
W skardze wniesionej jeszcze do NSA skarżący podali, że decyzję organu I instancji otrzymali dopiero [...] r., kiedy to pracownica zatrudniona w ich hurtowni przekazała ją jednemu ze skarżących J. A. Ponadto oświadczyli oni, że zamieszkują przy ul. [...], a hurtownia jest usytuowana przy ul [...]. W korespondencji z urzędem skarżący posługiwali się zawsze adresem ich miejsca zamieszkania, a nie miejscem prowadzenia hurtowni. Domagają się oni w związku z powyższym uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów procesu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej zwanej Popsa.
Skarga musiała odnieść skutek. Dokonując kontroli zaskarżonego postępowania Sąd stwierdził bowiem naruszenie przez Wojewodę [...] przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 42 § 1 kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Zgodnie z § 2 tego artykułu mogą być one doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, a w świetle § 3 w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastaje. W przypadku nieobecności adresata zgodnie z przepisem art. 43 kpa (w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonego postanowienia) pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
Wyżej zacytowane przepisy nie przewidują możliwości doręczenia pisma w miejscu pracy za pośrednictwem zatrudnionych tam osób. Nie można tym samym uznać, co uczynił Wojewoda w zaskarżonym postanowieniu, że w kontrolowanej sprawie decyzja organu I instancji została doręczona prawidłowo w dniu [...] r. i tego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. Decyzję organu I instancji doręczono bowiem pracownikowi hurtowni należącej do skarżących. Na marginesie należy stwierdzić, że doręczenie w ten sposób pisma w postępowaniu administracyjnym można by uznać za prawidłowe, jeżeli skarżący prowadziliby działalność gospodarczą we własnym mieszkaniu. Z prawidłowym doręczeniem mielibyśmy do czynienia w analizowanej sprawie także wtedy, gdyby decyzję organu I instancji doręczono osobiście skarżącym w miejscu prowadzenia przez nich działalności gospodarczej.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd wyeliminował z obiegu prawnego postanowienie organu odwoławczego wydane w trybie art. 134 kpa, a w związku z tym na Wojewodzie będzie ciążył obowiązek merytorycznego rozpatrzenia prawidłowo wniesionego odwołania.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c) Poppsa w związku z art. 97 § 1 cytowanej ustawy przepisy wprowadzające(...) orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął opierając się na art. 200 Poppsa oraz § 18 ust. 1 pkt 1c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło