II SA/Ka 2387/02

Dnia 17 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Łucja Franiczek Asesor WSA Krzysztof Targoński ( spr. ) Protokolant referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J.W. na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a na w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W piśmie procesowym, datowanym [...] skarżący wniósł o wycofanie skargi i umorzenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że sprawa stała się bezprzedmiotowa, gdyż ze względu na zmienioną sytuację finansową odstąpił od rozpoczęcia inwestycji, której dotyczy zaskarżona decyzja. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) to jednak złożony wniosek rozpoznać należało w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Konsekwencja taka wynika bowiem z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec tego, że nie ma wątpliwości co skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego, to należało postanowić o umorzeniu postępowania.