II SA/Ka 2503/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Szczepan Prax (spr.) Sędzia NSA (del.) Wiesław Morys Asesor WSA Beata Kalga-Gajewska Protokolant sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do akt administracyjnych o d d a l a s k a r g ę W sprawie o udostępnienie informacji publicznej, postanowieniem z dnia [...]r., Burmistrz Miasta T.G. odmówił wnioskodawcy M.G. wglądu w akta sprawy oraz sporządzenia odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów i wydania uwierzytelnienia odpisów – w części dotyczącej pisma z dnia [...]r. zatytułowanego "Protokół Zespołu Kontrolnego Komisji Rady Miejskiej w T.G.". Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wykazano art.74 § 2, w zw. z art.123 kpa, a w jego uzasadnieniu podniesiono, że wobec wydania decyzji odmawiającej stronie udostępnienia przedmiotowego pisma, dokonanie takiego udostępnienia w trybie art.74 kpa stałoby w zasadniczej sprzeczności z istotą tej decyzji i stanowiłoby obejście prawa. Na skutek zażalenia M.G. zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art.138 § 1 pkt 2, w zw. z art.144 kpa, uchyliło w całości postanowienie Burmistrza T.G. i umorzyło postępowanie organu I instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na charakter postępowania o udostępnienie informacji publicznej wskazując, że do tego postępowania przepisy kpa stosuje się tylko w zakresie decyzji o odmowie udzielenia informacji oraz decyzji o umorzeniu postępowania zmierzającego do udostępnienia takiej informacji. Dlatego w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej w formie decyzyjnej, wyłączone są inne możliwości wynikające z unormowań kpa, w tym z art.73 i 74 kpa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił, że prośba o udostępnienie akt ma inną funkcję niż wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nadto zarzucił, że organ administracyjny dokonał "radykalnej wykładni przepisów szczególnych w sposób, który powoduje ograniczenie praw strony zawartych w przepisach ogólnych". Jego zdaniem doszło m.in. do podważenia zasady kontradyktoryjności postępowania. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w związku z czym do jej rozpoznania właściwy jest tutejszy Sąd, stosownie do art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.). Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie w swej istocie odpowiada wymogom przepisów prawa. Otóż tryb udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.). Wprowadziła ona w tym zakresie odrębne postępowanie, do którego zasadniczo nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wynika to z art.16 ust.2 tej ustawy, który wprowadza wyjątek od tej zasady, stanowiąc mianowicie, że do decyzji o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania w przypadku określonym w art.14 ust.2 ustawy, stosuje się przepisy kpa. Wszelkie kwestie, które nie dotyczą tych dwóch rodzajów decyzji, nie mogą być zatem rozpatrywane na gruncie przepisów kpa. Szczególnie oczywiste jest to właśnie w odniesieniu do art.73 kpa. Niezależnie od argumentów stricte prawnych trudno byłoby doszukać się sensu w wytworzeniu takiej sytuacji, w której podmiot wykonujący zadania publiczne ma rozstrzygać w przedmiocie udostępnienia danej informacji publicznej, a przed podjęciem takiego rozstrzygnięcia praktycznie udostępnia stronie tą informację w postaci określonej w art.73 kpa. W tym stanie rzeczy, skoro nie wystąpiła możliwość wydania przez organ I instancji postanowienia przewidzianego w art.74 § 2 kpa, dlatego też słusznie organ odwoławczy uchylił to postanowienie i umorzył postępowanie I instancji jako bezprzedmiotowe w tym zakresie. Zaskarżone postanowienie oparte na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa, w zw. z art.144 kpa nie narusza więc prawa i dlatego z mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzeczono, jak w sentencji. SW