II SA/Ka 2601/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...] r. radca prawny B.K. działający w imieniu skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez spółkę A, wykazującego uprawnienie do reprezentowania skarżącej spółki oraz dokumentów wykazujących sposób reprezentacji spółki i skład osobowy jej organów celem ustalenia, czy osoba podpisana na pełnomocnictwie ma prawo reprezentować spółkę. Jednocześnie pełnomocnik spółki został wezwana do uiszczenia wpisu o skargi w kwocie [...] zł W wezwaniu tym znalazło się pouczenie o skutkach jego niewykonania w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie tj. odrzuceniu skargi. Pełnomocnik skarżącej w wyznaczonym terminie uzupełnił braki z zakresie uiszczenia wpisu oraz wykazania składu osobowego, organów i sposobu reprezentacji skarżącej spółki. Ponadto nadesłał też pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu B. K. do reprezentowania skarżącej w sprawie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone jego osobie przez radcę prawnego B. K. do reprezentowania skarżącej w postępowaniu w sprawie o sygnaturze akt II SA/Ka 2601/03. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do brzmienia art.34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) strony i ich organy lub przedstawiciele mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Kwestię umocowania ocenia się w postępowaniu wedle przepisów wyżej wymienionej ustawy. Wykazanie upoważnienia do działania w imieniu strony jest jej obowiązkiem, bowiem w myśl art. 37 § 1 tejże ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Tymczasem skarga złożona w niniejszej sprawie została sporządzona i wniesiona przez nieuprawnioną osobę, a skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku skargi w zakresie prawidłowej procesowo reprezentacji. Nie wykazała bowiem upoważnienia do działania w jej imieniu osób, które podejmowały czynności procesowe w sprawie. Występujący w imieniu skarżącej B. K., mimo wezwania, nie przedłożył dokumentu upoważniającego go do reprezentowania skarżącej spółki, albowiem pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu B.K. nie jest pełnomocnictwem procesowym, lecz pełnomocnictwem uprawniającym go do reprezentacji skarżącej jedynie w sprawie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Powyższe więc wyklucza skuteczność zdziałanych przez niego czynności w postępowaniu przed sądem. Zgodnie a treścią art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 37 § 1 tejże ustawy oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271) z późn. zm.) skargę należało odrzucić, co też orzeczono jak w sentencji postanowienia.