II SA/Ka 2683/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Krzysztof Targoński, Asesor WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant Ref. Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi W. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: wymeldowania p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 5 zł (pięć zł) Pismem z dnia [...] adwokat A.D. wniósł w imieniu W.O. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] o wymeldowaniu W.O. z pobytu stałego w B. przy ul. G. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącego adwokat A.D. cofnął skargę. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) której przepisy, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stosuje się w sprawie, w której skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało w nich zakończone, stanowi że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przyczyny, o których mowa w powołanym przepisie, a zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 2 tej ustawy. SW