II SA/Ka 2701/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Pismem z dnia [...] w związku ze zmianą zaskarżonej decyzji przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K., skarżąca cofnęła w całości skargę. Pismem z dnia [...] w odpowiedzi na pytanie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymieniony organ administracji rządowej poinformował, że jego decyzja ma przymiot decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej w skrócie p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarżący ma prawo cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie ze skargi I.K. nie zachodzą okoliczności, które powodują nieskuteczność cofnięcia skargi. Decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nr [...] w wyniku której, skarżąca cofnęła skargę została wydana, co prawda z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być ona jednak przedmiotem kognicji Sądu, bowiem nie była objęta skargą. W tym stanie rzeczy na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.s.a. postępowanie należało umorzyć i orzeczono jak w sentencji.