II SA/Ka 2705/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie: NSA Ewa Krawczyk WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi H.P. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonywanie określonych robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę Starosta C. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 28, art. 35 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego ( Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) i § 62 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 15 poz. 140 ) odmówił M. K. zatwierdzenia projektu wykonania otworu drzwiowego w poziomie parteru budynku przy ul. [...] w S. i odmówił wyżej wymienionej udzielenia pozwolenia na wykonanie wskazanego otworu drzwiowego. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że współwłaścicielki przedmiotowej nieruchomości nie wyrażają zgody na wykonanie takiego otworu drzwiowego, jak również zakwestionował techniczną możliwość jego wykonania w związku z koniecznością dwukrotnego załamania przewodu kominowego, przebiegającego wzdłuż projektowanego otworu. Odwołanie od tej decyzji wniosła M. K., która wyraziła swoje niezadowolenie z niej, jak również wskazała, że organ pominął przy jej wydawaniu stronę tego postępowania A.M.. Odnosząc się do treści decyzji wskazała, że wykonanie otworu drzwiowego związane jest z treścią postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r. znoszącego współwłasność nieruchomości przy ul. [...] w S. i upoważnieniem M.K. i A.M. do wykonania robót adaptacyjnych umożliwiających wykonanie przejścia do klatki schodowej z poziomu parteru budynku, zgodnie z opinią A. O. Jednocześnie wskazała, że wykonanie otworu drzwiowego z dwukrotnym załamaniem przewodu kominowego jest w świetle norm technicznych możliwe. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 28, art. 35 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z Polską Normą istnieje możliwość przeprowadzenia przewodu kominowego z dwukrotnym załamaniem, a organ pierwszej instancji takiej możliwości nie rozważył. W następstwie ponownie prowadzonego postępowania Starosta C. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 28 i art. 34 ust. 4 ustawy Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany robót budowlanych umożliwiających wykonanie przejścia do klatki schodowej z poziomu parteru celem dojścia do lokalu nr [...] usytuowanego na [...] piętrze budynku, poprzez wykonanie nowego otworu drzwiowego do klatki schodowej w poziomie parteru oraz przebudowy kolidującego przewodu kominowego na odcinku od poziomu piwnicy do poziomu parteru sporządzony przez A. O.; udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych umożliwiających wykonanie przejścia do klatki schodowej z poziomu parteru celem dojścia do lokalu nr [...] usytuowanego na [...] piętrze budynku, poprzez wykonanie nowego otworu drzwiowego do klatki schodowej w poziomie parteru oraz przebudowy kolidującego przewodu kominowego na odcinku od poziomu piwnicy do poziomu parteru. Określił warunki umożliwiające prowadzenie wskazanych prac. W uzasadnieniu decyzji podał, że inwestorka uzupełniła dokumentację o "sprecyzowanie rozwiązań w zakresie montażu ochraniaczy stalowych oraz otworów rewizyjnych w miejscach załamań przewodu kominowego oraz uzgodnienie rozwiązań projektowych z mistrzem kominiarskim" i z uwagi na spełnianie wszystkich prawem wymaganych wymogów podjęta została decyzja pozytywna dla wnioskodawczyni. Z rozstrzygnięciem takim nie zgodziła się H.P., która wskazała, że odwołanie podyktowane zostało błędami w projekcie. Odwołująca się przedstawiła alternatywne rozwiązanie przejścia do istniejącej klatki schodowej. Inicjatorka prowadzonego postępowania M.K. pismem z dnia [...]r. ustosunkowała się w sposób negatywny do przedstawionych propozycji i uznała, że jedynym rozwiązaniem, umożliwiającym przejście do istniejącej klatki schodowej, jest to które opracował A. O. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 28, art. 34 ust. 4 i art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że przedłożone przez odwołującą się rozwiązanie polegające na wykonaniu przejścia z poziomu przyziemia nie znalazło aprobaty inwestora. Rozwiązanie to nie mogło zostać przyjęte przez organ administracji, ponieważ jest odmienne od postanowienia Sądu, jak również nie jest możliwe do wykonania ze względów technicznych. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, iż decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności zawiera brak uzgodnień i opinii pod względem BHP i Ppoż. W motywach skargi odwołała się do tego, że konstrukcja klatki schodowej jest drewniana, a w proponowanym projekcie brak jest poprawy funkcji, a zwłaszcza przystosowania klatki schodowej, prowadzącej od przyziemia do piętra, do przepisów BHP i Ppoż. Jednocześnie skarżąca podniosła, że wyraża zgodę na wykorzystanie wiatrołapu do wykonania przejścia do mieszkania na piętrze z poziomu parteru. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przytoczył analogiczną argumentację jaką zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652 ) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie wykazała by zaskarżona decyzja nie odpowiadała wymogom prawa, a tylko w takim przypadku Sąd obowiązany jest skargę uwzględnić. Stosownie do postanowień art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są do działania na podstawie przepisów prawa materialnego i procesowego. Stosownie do postanowień art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z treścią art. 39 ust. 2 tej ustawy w stosunku do obiektów objętych ochroną konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozwolenie na budowę może być wydane przez właściwy organ, po wyrażeniu opinii przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. W rozpatrywanej sprawie postępowanie prowadzone było w oparciu o wniosek M. K. z dnia [...] r. Należy zauważyć, iż wniosek ten został złożony w następstwie postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r., w którym to Sąd upoważnił M.K. oraz A. M. do dokonania na ich koszt robót adaptacyjnych umożliwiających wykonanie przejścia do klatki schodowej z poziomu parteru budynku zgodnie z opinią biegłego A. O. Postanowienie to wyznaczyło zakres wniosku inwestorki oraz jest wiążące dla organu architektoniczno – budowlanego, który w ramach przepisów prawa winien podjąć rozstrzygnięcie umożliwiające realizację tego postanowienia. W tym miejscu przyjdzie odnieść się do wariantowych propozycji wykonania przejścia do lokalu nr [...], w przedmiotowym budynku, przedstawionych przez skarżącą. Otóż należy wyraźnie zaznaczyć, iż w ramach postępowania administracyjnego nie mogły być one uwzględnione, ponieważ zakres możliwości przeprowadzenia przejścia do klatki schodowej z poziomu parteru budynku przesądzony został w powyższym postanowieniu. Akcentowane w skardze pominięcie poprawy funkcji komunikacyjnych w budynku, a zwłaszcza przystosowania klatki schodowej prowadzącej od przyziemia do piętra do przepisów BHP i Ppoż., nie mogło być uwzględnione. Wskazać przyjdzie, iż prowadzone postępowanie zatwierdzające projekt budowlany oraz udzielające pozwolenia na wykonanie robót budowlanych odnosiło się do wykonania nowego otworu drzwiowego do klatki schodowej w poziomie parteru, zatem zakres przewidywanych prac nie obejmował ingerencji w ciąg komunikacyjny z poziomu przyziemi do poziomu parteru. Rozszerzenie zakresu prac o elementy podnoszone w skardze skutkowałoby, wyjściem poza zakres wniosku M.K. oraz pozostawałoby w sprzeczności z treścią wskazanego powyżej postanowienia Sądu Rejonowego w C. Z tego też powodu Sąd powyższy zarzut zobowiązany był oddalić. Odnieść należy się również do zarzutu braku uzgodnień w zakresie BHP i wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Zarzut ten nie może być uwzględniony, ponieważ zakres przewidywanych prac nie obejmuje zmian w zakresie klatki schodowej prowadzącej z poziomu przyziemia do poziomu parteru, a tylko w tym zakresie takie uzgodnienia mogłyby być wymagane. Przyjdzie zauważyć, iż organ pierwszej instancji w ramach ponownie prowadzonego postępowania zobowiązał inwestorkę do uzupełnienia dokumentacji w zakresie dotyczącym sprecyzowania rozwiązań montażu ochraniaczy stalowych oraz otworów rewizyjnych w miejscach załamań przewodu kominowego i uzgodnienia rozwiązań projektowych z mistrzem kominiarskim. Uzupełnienie dokumentacji nastąpiło pismem M. K. z dnia [...] r. Zatem organ pierwszej instancji wypełnił obowiązki nałożone na niego mocą kasacyjnej decyzji organu odwoławczego, a inwestorka wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków. Dodatkowo przyjdzie zauważyć, iż w ramach postępowania administracyjnego inwestorka uzyskała pozytywną opinię ze strony wojewódzkiego konserwatora zabytków, ponieważ z postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] r. wynika obowiązek uzgadniania projektów i robót budowlanych z konserwatorem zabytków. Skoro działania organów administracji, w tym zakresie nie naruszały przepisów prawa, to tym samym wniesiona skarga nie mogła odnieść skutku. W ramach przeprowadzanej kontroli prawidłowości zaskarżonej decyzji Sądowi przyjdzie odnieść się do niektórych sformułowań zamieszczanych przez M. K. w pismach kierowanych do organów administracji. Należy odnieść się do informacji zamieszczonej w piśmie z dnia [...] r., że M.S. jest pełnomocnikiem skarżącej, a zarazem współwłaścicielem jednej trzytysięcznej przedmiotowej nieruchomości. W aktach administracyjnych i sądowych nie ma pełnomocnictwa, które skarżąca H.P. udzielałaby M. S. Nadto wszystkie pisma procesowe są podpisywane przez skarżącą, zatem nie można przyjąć by M. S. był w ramach tego postępowania pełnomocnikiem skarżącej. Z informacji zamieszczonych w Księdze Wieczystej Nr [...] wynika, że współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są A.K., M.S. i H. P. każda z osób w 1/3 części. Jednocześnie z postanowienia Sądu Rejonowego dla W. – K. z dnia [...] r. sygn. akt [...] wynika, iż spadek po A. K. nabyły M.K. i A.M. po ½ udziału każda. Zatem informacja o dysponowaniu przez M. S. jedną trzytysięczną nie ma umocowania w dokumentach, a w trakcie rozprawy sądowej M. K. potwierdziła, że nie dysponuje dokumentem potwierdzającym ten fakt, Dodatkowo uczestniczka postępowania M.K. przedłożyła upoważnienie A.M. do reprezentowania jej w ramach tego postępowania. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. SU.