II SA/Ka 2757/02

Dnia 8 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia NSA Ewa Krawczyk Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.) Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 roku sprawy ze skargi B.C. i H.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu: 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...], nr [...], działając na podstawie art. 134 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1, art. 2, art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. nr 122, poz. 593 ze zm.), postanowiło stwierdzić, że odwołanie H. i B.C. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, obejmującej zespół garaży w B., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kpa. W związku z powyższym odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została skarżącym doręczona w sposób zastępczy, po dwukrotnym ich zawiadomieniu o przesyłce, w dniu [...]. Natomiast odwołanie od decyzji zostało złożone w dniu [...], czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wyjaśniono ponadto, że ponowne doręczenie tej decyzji przez organ pierwszej instancji w dniu [...] stanowiło jego błąd, bowiem drugi raz wysłał nie podjętą, a doręczoną prawidłowo przesyłkę. Wskazano również, że odwołanie zostało wniesione w stosunku do decyzji ostatecznej, albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając w trybie odwoławczym, w związku z odwołaniem wniesionym przez inne strony postępowania, w dniu [...] utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli B. i H.C., którzy wnieśli o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Prezydent Miasta B. nie przeprowadził procedury określonej w art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie akcentując, iż procedura określona w art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego została zachowana, a przesyłkę zawierającą decyzję organu pierwszej instancji awizowano dwukrotnie. Na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. stawili się tylko uczestnicy postępowania E. i J.N., którzy wnieśli o oddalenie skargi, oświadczając zarazem, że dostali już pozwolenie na budowę, które zostało zaskarżone do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) to jednak rozpoznać należało ją w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze . zm.). Konsekwencja taka wynika bowiem z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu". W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca decyzję pierwszoinstancyjną została zwrócona do nadawcy z adnotacjami Urzędu Pocztowego w B. o treści: "zwrot nie podjęto w terminie", " drugie awizo [...]". Natomiast nie zawierała informacji, czy i gdzie pozostawiono zawiadomienie, że złożono ją w urzędzie pocztowym. W tych okolicznościach Sąd podzielił zarzut skarżących, iż tzw. doręczenie zastępcze decyzji Prezydenta Miasta B. zostało dokonane z naruszeniem postanowień wynikających z wyżej przytoczonego art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem skargę należało uwzględnić. W sumie zatem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę uwzględnił, orzekając zarazem, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. O kosztach nie orzeczono, bowiem wniosek w tym zakresie nie został złożony przed zamknięciem rozprawy.