II SA/Ka 2780/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2002 r. Sygn. akt II SA/Ka 761/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach odrzucił - jako spóźniony - wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej, odrzucając jednocześnie złożoną w tym przedmiocie skargę. Dnia 7 października 2003 r. skarżący złożył wniosek o anulowanie orzeczenia Sądu twierdząc, iż posiada dowody, wskazujące na to, że powyższe opierało się na nieprawdziwych dokumentach. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniesionego wniosku o wznowienie postępowania sądowego przez wskazanie podstawy prawnej, na której opiera swój wniosek, wskazanie daty, w której dowiedział się o zaistnieniu okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania oraz jednoznaczne określenie czy wznowienie postępowania dotyczy decyzji z dnia [...] r. zakończonej wyrokiem NSA z dnia 13 października 1994 r. Sygn. akt SA/Ka 503/94 czy też decyzji z dnia [...] r. nr [...] zakończonej postanowieniem NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. Sygn. akt II SA/Ka 761/02. Pismem z dnia 12 listopada 2003 r. skarżący jako podstawę wznowienia postępowania powołał art. 401 ust. 2 oraz art. 403 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, tj. pozbawienie możności działania oraz wykrycie środków, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jako datę, w której dowiedział się o zaistniałej okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia wskazał 1 października 2003 r. Wyjaśnił ponadto, że wznowienie dotyczy postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. Sygn. akt II SA/Ka 761/02 dotyczącego decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Powyższa skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach, została wniesiona do tego Sądu pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), kiedy obowiązywał jeszcze przepis art. 58 tej ustawy, zgodnie z którym w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu może być wznowione postępowanie na wniosek uczestnika postępowania lub z urzędu. Należy jednak zauważyć, że ustawa ta straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Jednocześnie z dniem 1 stycznia 2004 r. zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, w miejsce których, w myśli art. 85 ustawy, utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego - wojewódzkie sądy administracyjne. Dla obszaru województwa śląskiego powstał zatem, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który jest sądem administracyjnym właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Z uwagi na powyższe zmiany ustawodawca w art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidział, że w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 280 § 1 tej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd w pierwszej kolejności bada jej wymogi formalne, tj. czy powyższa została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuca. Wskazać w tym miejscu należy, iż przesłanki wznowienia postępowania przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są identyczne jak te z art. 401 ust. 2 i 403 § 2 Kpc, do których w poprzednim stanie prawnym odsyłał art. 58 i 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona (...) wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Natomiast stosownie do art. 273 § 2 ustawy podstawą wznowienia mogą być również wykryte w późniejszym terminie takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że samo zacytowanie przepisów, na podstawie których skarżący domaga się wznowienia postępowania nie oznacza jeszcze, że skarga opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia. Niezbędne jest bowiem dodatkowe wskazanie konkretnych okoliczności faktycznych (zdarzeń) bądź środków dowodowych, które spowodowały, że skarżący powziął wiadomość o podstawie wznowienia postępowania określonej w art. 273 § 2 ustawy. W przypadku natomiast art. 271 pkt 2 ustawy konieczne jest ponadto wskazanie przepisów w wyniku naruszenia których skarżący został pozbawiony możności działania. Tymczasem powyższe nie zostały przez skarżącego powołane w treści wniesionej przez niego skargi. W tej sytuacji skoro nie można w ogóle ustalić przesłanek wznowienia, na których skarżący oparł swoją skargę - bo te nie zostały przez niego bliżej sprecyzowane - to tym samym niemożliwe jest również ustalenie, czy przewidziany w ustawie termin, o którym mowa w art. 277 ustawy został rzeczywiście zachowany. Dopóki bowiem nie będzie wiadomo o czym konkretnie, tj. o jakiej zaistniałej podstawie wznowienia skarżący się dowiedział dopóty nie będzie można uznać, że złożona przez niego w dniu 7 października 2003 r. skarga została wniesiona w terminie dla niej przewidzianym. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.