II SA/Ka 2832/02

PostanowienieWSA w Gliwicach2004-12-14

Skład orzekający: Łucja Franiczek, Włodzimierz Kubik, Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne, gdy skarżący powołuje się na wykonanie obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne, gdy czynność skarżącego nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd jest związany cofnięciem skargi i podlega umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Klub Sportowy wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą wykonanie robót budowlanych i zaniechanie zmienionego sposobu użytkowania obiektu. Po wniesieniu skargi, skarżący cofnął ją, powołując się na wykonanie nałożonych obowiązków. Sąd rozpoznał kwestię dopuszczalności cofnięcia skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek /spr./ Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Asesor WSA Małgorzata Walentek Protokolant st.sekr. sąd. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004r. sprawy ze skargi Klubu Sportowego "[...]" N. z siedzibą w R. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oraz zaniechania zmienionego sposobu użytkowania części obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie Po rozpatrzeniu sprawy stanu technicznego budynku po byłej restauracji "[...]", obecnie użytkowanego jako "[...]" na działce nr [...] w R. przy ul. [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] działając na podstawie art.81c ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz,.1126 ze zm./, nałożył na Klub Sportowy "[...]" N. jako właściciela obowiązek przedstawienia oceny stanu technicznego do dnia [...]r. Następnie decyzją tego organu z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 66 ust.1 i 3 Prawa budowlanego nakazano Klubowi Sportowemu "[...]" N. : 1/ doprowadzenie do właściwego stanu technicznego elementów konstrukcji budynku 2/ zaniechanie niezgodnego z przeznaczeniem użytkowania pomieszczeń parteru w budynku nr [...] przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, iż w okresie od [...]r. do [...]r. w powyższym budynku, w którym poprzednio mieściły się dwa lokale – bar i kawiarnia, wykonano roboty budowlane, polegające na połączeniu pomieszczeń, użytkowanych obecnie jako dyskoteka, co spowodowało ich zakwalifikowanie do kategorii ZLI. Zmiana sposobu użytkowania wymagała zatem uzyskania pozwolenia na budowę. Nadto, w oparciu o przedłożoną ekspertyzę budowlaną organ I instancji stwierdził, iż dotychczasowe użytkowanie obiektu doprowadziło do przeciążenia konstrukcji stropu nad piwnicą w części południowej, a w konsekwencji do destrukcji głównych elementów konstrukcyjnych. Stąd też organ nadzoru budowlanego dopatrzył się podstawy do nałożenia na właściciela obowiązków w trybie art.66 Prawa budowlanego. W odwołaniu od decyzji Klub Sportowy "[...]" N. nie negując obowiązku nałożonego w pkt 1, wyjaśnił iż zły stan techniczny obiektu nie jest wynikiem sposobu użytkowania, lecz istnieje od jego budowy, zaś zarysowania i pęknięcia powstały w [...]r. na skutek działania szkód górniczych. Odwołujący się zarzucił natomiast bezpodstawność nałożenia obowiązku w pkt 2 decyzji, gdyż jego zdaniem pomieszczenia są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem. Obiekt budowany był bowiem z przeznaczeniem na kawiarnię i bar, w którym urządzane były zabawy okolicznościowe zaś pomieszczenia te oddzielone były jedynie ścianką z otworem drzwiowym. Taki stan rzeczy nie był do tej pory przedmiotem ingerencji urzędów. Stąd też urządzenie dyskoteki nie może być kwalifikowane jako zmiana sposobu użytkowania. Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji jako zgodne z prawem. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Klub Sportowy "[...]" N. domagał się uchylenia bądź zmiany decyzji w części dotyczącej zaniechania niezgodnego z przeznaczeniem użytkowania pomieszczeń parteru budynku z powodu naruszenia art.66 pkt 3 Prawa budowlanego. Ponawiając okoliczności zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji, skarżący wskazał, iż technicznie nie ma żadnego niebezpieczeństwa dla ludzi przebywających w tym lokalu, a kwestia podziału na dwa pomieszczenia jest czysto umowna. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Pismem z dnia [...]r. skarżąca cofnęła skargę, powołując się na fakt wykonania obowiązków, nałożonych zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne. W przedstawionych okolicznościach sprawy uznać bowiem należy, iż czynność skarżącego nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu, dotkniętego wadą nieważności. W takiej zaś sytuacji cofnięcie skargi wiąże sąd. W związku z tym postępowanie sądowe podlegało umorzeniu na podstawie art.161 § 1 pkt 1 w zw. z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./. S/G

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło