II SA/Ka 2937/03

WyrokWSA w Gliwicach2005-07-05

Skład orzekający: Wiesław Morys, Beata Kalaga - Gajewska, Tadeusz Michalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego, mimo że skarżąca spełniała kryterium powierzchniowe?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja odmawiająca przyznania dodatku mieszkaniowego była zgodna z prawem. Pomimo spełnienia kryterium powierzchniowego, skarżąca przekroczyła dopuszczalny próg dochodowy, co zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych uniemożliwia przyznanie świadczenia. Nawet przy uwzględnieniu kwestionowanych przez skarżącą danych dotyczących wydatków na lokal, nadwyżka dochodu nadal przewyższałaby potencjalną wysokość dodatku.
Stan faktyczny
Skarżąca E.Ć. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżąca kwestionowała przyjęte przez organ dane dotyczące wydatków na lokal mieszkalny i podnosiła, że miesięczne opłaty są wyższe niż wskazane we wniosku. Organ odmówił przyznania dodatku, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego, mimo spełnienia kryterium powierzchniowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie: asesor WSA Beata Kalaga - Gajewska NSA Tadeusz Michalik (spr.) Protokolant: stażysta Agnieszka Zygmunt po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2005 r. sprawy ze skargi E.Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta K. orzekł o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego E.Ć. podając w uzasadnieniu, że na podstawie złożonego wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie spełnia kryteriów określonych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych do jego przyznania. Od powyższej decyzji organu pierwszej instancji E.Ć. wniosła odwołanie, w którym kwestionowała przyjętą przez organ wysokość wydatków ponoszonych na lokal mieszkalny. Decyzją Nr [...] z dnia [...]r. wydaną na podstawie art.5 ust.1 pkt 1 i art. 17 ust 1 i ust 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734) oraz art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 17 ust 1 i ust 2 ustawy z dnia 21 czerwca 200 l roku o dodatkach mieszkaniowych w latach 2003 i 2004 dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 110% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa wyżej, jest równy lub wyższy od 150 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych wyżej, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości: -20 % dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym (...). Zaznaczono, że najniższa emerytura na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego -tj. [...]r. wynosiła [...]zł., a 160 % tej kwoty stanowi [...]zł. Podkreślono, że jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu, mieszkaniowego gminy. Nadto do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się 90% wydatków ponoszonych -przez stronę w związku z korzystaniem z mieszkania, zgodnie z treścią § 2 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych /Dz.U. Nr 156 poz. 1817/. Wskazano, że E.Ć. zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej- [...] m² ;a powierzchnia normatywna zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dla jednej osoby nie może przekraczać 35 m². Zaznaczono, iż wydatki ponoszone przez stronę na utrzymanie lokalu mieszkalnego zgodnie z wyżej przytoczonym przepisem przeliczone na podstawie Uchwały Nr [...] Zarządu Miasta ,. K. z dnia [...]r. w sprawie ustalenia stawek czynszu za najem lokali mieszkalnych i czynszu za najem lokali socjalnych stanowiących mieszkaniowy zasób miasta, i zarządzanych przez jednostki organizacyjne miasta K. -wynoszą [...] zł. W przeliczeniu na powierzchnię normatywną zajmowanego lokalu mieszkalnego wynoszą [...] zł, a 90 % tych wydatków łącznie z ryczałtem za brak w lokalu centralnie ciepłej wody w wysokości [...] zł daje kwotę [...]zł. Podkreślono, że dochody gospodarstwa domowego zgodnie z załączoną deklaracją w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wynosiły [...] zł miesięcznie i przekraczają 160% wysokość najniższej emerytury o [...]zł. Wskazano, że wydatki, które zgodnie z art. 17 ust 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych winne być poniesione przez stronę, a stanowiące 20% dochodów wynosiły [...]zł. Wyliczony zatem dodatek mieszkaniowy wynosił [...]zł. Jednakże ze względu na nadwyżkę ustawowo ustalonego dochodu w gospodarstwie domowym jednoosobowym, które przekroczyło wartość wyliczonego dodatku mieszkaniowego -dodatek nie przysługuje. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E.Ć. podnosiła, że zaskarżona decyzja oparta jest na błędnych danych finansowych podanych przez zarządcę lokalu i nie uwzględnia kwestii podnoszonych przez nią w toku postępowania administracyjnego. Podnosiła w szczególności, że miesięczne opłaty za mieszkanie są wyższe niż wskazana we wniosku przez zarządcę kwota [...]zł.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku. Niniejsza skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przed dniem 01 stycznia 2004 r.. Z tą datą uległ zmianie stan prawy i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając pod tym względem decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż przy jej wydaniu nie naruszono prawa materialnego - w sposób który miał by wpływ na wynik sprawy, ani też przepisów postępowania w sposób który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywała ustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm. ), która w art. 2 - 8 regulowała zasady przyznawania i wypłacania dodatków mieszkaniowych osobie spełniającej łącznie dwa kryteria dochodowe i powierzchniowe. Dopiero spełnienie przez dana osobę łącznie obu tych kryteriów, a więc dochodowego i powierzchniowego uprawniało do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawczyni zajmuje lokal mieszkalny spółdzielczy o powierzchni użytkowej [...] m², a powierzchnia normatywna zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dodatkach mieszkaniowych dla jednej osoby nie może przekraczać 35,00 m²., przy czym z mocy art. 5 ust. 5 pkt. 1 cyt. ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30%. Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowym przypadku skarżąca spełnia kryterium powierzchniowe uprawniające do przyznania dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 17 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych w latach 2003 i 2004 dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 110% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Ustęp drugi art. 17 stanowił zaś, że jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Najniższa emerytura na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego - [...]r. wynosiła [...] zł, a 160 % tej kwoty wynosi [...]zł. Przepis art. 3 ust. 3 omawianej ustawy zawiera definicję dochodu. Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Z powyższego wynika, że nie jest tam przewidziane odliczenie od przychodów zaliczek na podatek dochodowy oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne, odprowadzanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Tak więc dochód gospodarstwa domowego został ustalony prawidłowo. Ze złożonej deklaracji o wysokości dochodów wynika, że dochody w jednoosobowym gospodarstwie domowym skarżącej E.Ć. w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wyniosły [...] zł , a więc [...] zł na osobę miesięcznie. Zatem ustalony dochód skarżącej stanowi prawie [...] % najniższej emerytury, a więc przekracza (o prawie [...] %) określoną w wyżej cyt. przepisie art. 17 ustawy o dodatkach mieszkaniowych granicę dochodową dla jednoosobowego gospodarstwa domowego w wysokości 160 % najniżej emerytury o kwotę [...] zł. , a co za tym idzie należało dojść do wniosku , że skarżąca nie spełnia określonej w ustawie przesłanki dochodowej. Nadto mając na uwadze szczegółowe, a wyżej już przytoczone ( w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) wywody organu odwoławczego wskazującego, że także ze względu na nadwyżkę ustawowo ustalonego dochodu w jednoosobowym gospodarstwie domowym ([...]zł) przekraczającym wartość wyliczonego dodatku mieszkaniowego -wnioskowane świadczenie nie przysługuje (art. 6 ust. 8 omawianej ustawy), należy wskazać skarżącej, że nawet w przypadku dokonania obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego, przy przyjęciu danych wyjściowych (bazowych) wskazywanych przez skarżącą (np. za miesiąc [...]r. czynsz w wysokości [...]zł , czy [...]r. czynsz w wysokości [...]zł) , to i tak pomiędzy znaczną nadwyżką ustawowo ustalonego dochodu w jednoosobowym gospodarstwie domowym skarżącej, a wysokością dodatku mieszkaniowego ustalonego (w trybie przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych) od takich kwot czynszu nadal występowałaby znaczna różnica tzn. kwota nadwyżki bardzo znacznie nadal przewyższałaby kwotę ustalonego w taki sposób dodatku mieszkaniowego, konsekwencją czego byłoby to, że nawet w takiej sytuacji skarżącej nie przysługiwałby dodatek mieszkaniowy. Reasumując wskazać należy, że zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych i zasadach przyznawania dodatków mieszkaniowych w [...] r. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś podnoszone w skardze okoliczności nie mogły doprowadzić do jej wzruszenia. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło