II SA/Ka 2988/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Krzysztof Wujek Protokolant ref. staż. Ewa Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę W piśmie z dnia [...]r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. ( dalej GDDKIA Oddział w K. ) wniosła o podjęcie działań związanych z rozpoczęciem działalności przez "obiekt gastronomiczny" usytuowany na działce nr ewid. [...] położonej w R. w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą gminną – dojazd do M., bez spełnienia ustaleń zawartych w piśmie tej Dyrekcji z dnia [...] Nr [...]. Po wszczęciu i przeprowadzeniu w tej sprawie postępowania zostało ono umorzone jako bezprzedmiotowe decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...]r. nr [...] wydaną z powołaniem się na treść art. 104 i art. 105 § 1 Kpa oraz art.83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1999 r. Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89 poz. 414 ze zm., obecnie Dz. U. Nr 207 z 2003 r. poz. 2016 ze zm. – zwanej dalej prawem budowlanym ). W uzasadnieniu decyzji stwierdzono powołując się na wyniki przeprowadzonych w dniu [...]r. oględzin, że na działce nr ewid. [...]położonej w R. gmina K. stanowiącej współwłasność B. K. i A. Z. realizowana jest budowa budynku gastronomicznego - baru ( w dniu oględzin budynek w stanie surowym otwartym ), w oparciu i zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] wydaną w dniu [...]r. przez Starostę M. W konsekwencji organ orzekający stanął na stanowisku, że brak jest w tej sprawie podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. W odwołaniu od tej decyzji GDDKiA Oddział w K. wniosła o jej uchylenie i wstrzymanie budowy objętego postępowaniem obiektu na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Odwołująca się zarzuciła, że pozwolenie na budowę obiektu zostało wydane bez wymaganego uzgodnienia w zakresie wymagań stawianych przez zarządcę drogi odnośnie organizacji ruchu i warunków, jakie powinny spełniać punkty obsługi podróżnych. W tym względzie odwołująca powołała się na treść art. 5 i art. 35 ustawy Prawo budowlane. Jej zdaniem sprawa nie została należycie wyjaśniona i nie było podstaw do uznania, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji podając jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji podzielił ustalenia organu I instancji oraz ich ocenę prawną. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdził, że dotyczą one przesłanek wydania pozwolenia na budowę, która w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego nie podlegała merytorycznej ocenie. W szczególności nie do tych organów należy ocena zasadności wydanego pozwolenia na budowę z punktu widzenia wymagań zawartych w art. 35 ustawy Prawo budowlane. Kwestia prawidłowego dojazdu do budowanego obiektu gastronomicznego oraz zjazdu z drogi krajowej nr [...] będzie też przedmiotem badania na etapie wydawania dla spornej inwestycji pozwolenia na użytkowanie. W skardze do sądu na omówioną wyżej decyzję ostateczną GDDKiA Oddział w K. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie oraz powołując się na treść art. 18 i następnych oraz art. 25 ustawy z dnia 21 marca 1983 r. o drogach publicznych ( obecnie Dz. U. z 2004 r. poz. 2086 – zwanej dalej ustawą o drogach publicznych ) wskazano, że do kompetencji zarządu drogi należy zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach publicznych podległych jego zarządowi, w tym także na skrzyżowaniach dróg różnej kategorii. Bezpieczeństwo to w następstwie kwestionowanej budowy zostało zaś zagrożone. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i zwracając uwagę, że sprawa budowy spornego obiektu budowlanego zlokalizowanego w prostej linii w odległości około 82 m skrzyżowania dróg nie dotyczy organizacji ruchu na skrzyżowaniu o którym mowa w skardze. Obiekt ten nie jest przy tym zlokalizowany przy drodze krajowej nr [...] ( od której jest oddalony około 87 m ), a wjazd na posesję inwestorów z drogi lokalnej znajduje się poza pasem drogowym drogi krajowej. Na rozprawie sądowej w dniu 31 sierpnia 2005 r. - uczestnicy postępowania - inwestorzy B. K. i A. Z. wnieśli również o oddalenie skargi podkreślając, że inwestycje realizują zgodnie z pozwoleniem na budowę a wjazd na ich działkę prowadzi z drogi gminnej a nie z drogi krajowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ). Naruszenia konkretnych przepisów obowiązującego prawa przez wskazanie na czym naruszenie to miałoby polegać w odniesieniu do kompetencji organów nadzoru budowlanego, w skardze zresztą nie wykazano. Tym samym skarżąca Dyrekcja, której przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym spornego obiektu gastronomicznego wyłącznie z tej racji że jest zarządcą działki sąsiedniej ( drogi krajowej nr [...] ), nie wskazała, że w związku ze sporną inwestycją został naruszony jej uzasadniony interes jako osoby trzeciej ( w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane – według treści tej ustawy w dacie wydania zaskarżonej decyzji ). Naruszenie takiego interesu nie wynika w szczególności z powołanych w skardze przepisów kompetencyjnych zawartych w ustawie o drogach publicznych. Dowolne jest też zdaniem Sądu stanowisko skarżącej, że przedmiotowa inwestycja powinna być wstrzymana na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Nawet gdyby bowiem przyjąć twierdzenia skarżącej, że w związku ze sporną budową może dojść do zmiany organizacji ruchu na skrzyżowaniu z drogą krajową to może to nastąpić dopiero na etapie użytkowania przedmiotowego obiektu gastronomicznego a nie na etapie jego budowy. Nadto jak to słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, a co wynika z zatwierdzonego pozwoleniem na budowę z dnia [...]r. planu zagospodarowania działki nr [...], zjazd na tą działkę został przewidziany z drogi lokalnej a nie z drogi krajowej. Należy też podkreślić, że zarzuty skarżącej Dyrekcji formułowane są w rzeczywistości nie pod adresem kwestionowanych decyzji organów nadzoru budowlanego ale pod adresem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, do której kontroli organy nadzoru budowlanego nie były w tym postępowaniu uprawnione. Nie znajdując podstaw do wydania w zakresie własnych kompetencji ( na tym etapie postępowania ) decyzji merytorycznej, zgodnej zwłaszcza z żądaniem skarżącej, zasadnie postępowanie to organy nadzoru budowlanego umorzyły. Z tych też względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). su.