II SA/Ka 302/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant stażysta Jolanta Czarnata po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi R.M. i J.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie legalności budowy i stanu technicznego obiektów budowlanych o d d a l a s k a r g ę SW Działając na skutek zawiadomienia R.M., J.M., K.Z. oraz L.P. i T.K Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. (dalej PINB) wszczął postępowanie w sprawie legalności budowy trzech garaży blaszanych usytuowanych na parceli [...] [...] D. w B., przy ul. B. Przedmiotowa zabudowana nieruchomość stanowi współwłasność w częściach ułamkowych kilkunastu osób fizycznych. R. i J.M. domagający się wszczęcia postępowania administracyjnego są współwłaścicielami opisanej nieruchomości w [...] częściach, a K.Z. jest pełnomocnikiem dwóch innych współwłaścicielek tej nieruchomości (2x po [...]) pozostałe zaś osoby domagające się wszczęcia postępowania są najemcami lokali mieszkalnych w opisanym budynku. W trakcie przeprowadzonych dniu [...] oględzin PINB ustalił, że użytkownikami trzech blaszanych garaży posadowionych w podwórku nieruchomości, są A. i Ł.O., J. i J.T., a także G. i R.B. Wymienione osoby są też współwłaścicielami części ułamkowych przedmiotowej nieruchomości. Na podstawie przedłożonych dokumentów PINB ustalił jednocześnie, że wymienione garaże zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego Przez Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B. w dniu [...], a także aneksu do projektu budowy oraz sposobu usytuowania wymienionych garaży zatwierdzonego decyzją tego organu z dnia [...]. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę przedmiotowych garaży była już kontrolowana w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego uruchomionym przez dwie współwłaścicielki przedmiotowej nieruchomości K.C. i J.R. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] odmówił jednak stwierdzenia nieważności decyzji z [...] r., a rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa. Sprawa ta była wreszcie kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] oddalił skargę K.C. i J.R.. Mimo poczynionych ustaleń organ I instancji nie zakończył prowadzonego postępowania w formie przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Na skutek skargi i interwencji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie to było następnie kontynuowane. W jego ramach organ I instancji uzyskał stanowisko użytkowników garaży, a zarazem współwłaścicieli przedmiotowej posesji, a także dwojga innych współwłaścicieli oraz sześciorga lokatorów, z którego wynika, że osoby te nie wnoszą żadnych zastrzeżeń do usytuowania i dalszego użytkowania wymienionych garaży. Przeprowadzone też zostały ponowne oględziny garaży w dniu [...]. W oparciu o poczynione ustalenia decyzją z dnia [...] PINB umorzył postępowanie w sprawie budowy, użytkowania i lokalizacji przedmiotowych garaży. Od decyzji tej odwołali się R. i J.M. a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach swojej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że lokalizacja wymienionych garaży wbrew stanowisku odwołujących się nie narusza przepisów prawa budowlanego. Garaże mają wysokość 2,70 m i jak wynika z dokonanych pomiarów znajdują się w odległości min. 4,07 m od okna znajdującego się w przyziemiu budynku. Takie usytuowanie przedmiotowych obiektów nie narusza więc przepisów mającego zastosowanie do tych obiektów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140 ze zm.). W skardze do sądu administracyjnego R. i J.M. domagają się uchylenia w całości decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarzucają, że zaskarżona decyzja wydana została z obrazą przepisów prawa budowlanego. Podają , że domagali się oni usunięcia garaży z terenu posesji z uwagi na naruszającą prawo ich lokalizację w stosunku do budynku mieszkalnego. Żądanie swoje opierali zaś na przepisach art. 66, 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 105, poz. 1126 ze zm.). Skarżący podnieśli także fakt wybudowania w [...]r. garaży przez osoby nie będące wówczas właścicielami gruntu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojej odpowiedzi organ ten podał, że prowadzone postępowanie w sprawie lokalizacji, stanu technicznego i zgodności użytkowania garaży z ich przeznaczeniem nie dostarczyło podstaw do interwencji organów nadzoru budowlanego. Odnosząc się do kwestionowania przez skarżących prawa do władania terenem nieruchomości przez aktualnych użytkowników przedmiotowych obiektów organ wskazał, że problem ten ma charakter cywilnoprawny i powinien zostać rozwiązany w postępowaniu przed sądami powszechnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do jej rozpoznania zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem materialnym jak i nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Kontrola ta polega na zbadaniu, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego, a w przypadku stwierdzenia takiego naruszenia, Sąd dokonuje oceny wpływu stwierdzonego naruszenia na wynik sprawy. Jednocześnie należy podkreślić, że Sąd czyni to wedle stanu prawnego i stanu faktycznego sprawy w dniu wydania zaskarżonego aktu. Orzekający w sprawie organ nadzoru budowlanego I instancji zasadnie umorzył wszczęte postępowanie administracyjne nie dopatrując się podstaw materialnoprawnych do dalszego prowadzenia postępowania. Zasadnie też organ II instancji utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. W opinii Sądu orzekające w sprawie organy obu instancji, jednak nie prawidłowo sięgnęły w toku badania zgodności z prawem lokalizacji wybudowanych w [...] r. garaży do przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 140 ze zm.). W świetle § 330 pkt 1) cytowanego rozporządzenia przepisy tego aktu prawnego nie mają zastosowania, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę. W sprawie nie mogło znaleźć zastosowania także aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), które z dniem 13 października 2002 r. zastąpiło wcześniej wymienione rozporządzenie. Także do oceny zgodności z prawem wybudowanych garaży nie można było zastosować przepisów rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. nr 17, poz. 62 ze zm.) z uwagi na brzmienie § 3 tego ostatniego rozporządzenia. Wobec powyższego mogły więc znaleźć zastosowanie w sprawie jedynie przepisy określające warunki techniczne, które zostały zawarte w zarządzeniu nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powierzchniowego (Dz. Budow. Nr 10, poz. 44 ze zm.). Ocena zgodności lokalizacji przedmiotowych garaży z przepisami wymienionego zarządzenia była już jednak przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, a dokonana w sprawie ocena prawna stosownie do art. 99 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające(...) wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Wobec powyższego, skoro nie uległ zmianie stan faktyczny i prawny sprawy, należało przyjąć, że lokalizacja wybudowanych garaży nie naruszała przepisów prawa budowlanego, w tym przepisów określających warunki techniczne. W sprawie nie mogły też znaleźć zastosowania - czego domagali się skarżący - przepisy zamieszczone w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane, a regulujące problematykę utrzymania obiektów budowlanych. W szczególności nie mógł znaleźć zastosowania art. 66 ustawy Prawo budowlane, bowiem zgodnie z dokonanymi przez organy ustaleniami faktycznymi, w sprawie nie wystąpiły przesłanki zastosowania przepisów zamieszczonych w tym artykule. Zaskarżona decyzja nie uchybia też przepisom prawa procesowego. Organ odwoławczy jak i organ I instancji poprawnie oceniły zebrany materiał dowodowy i na ich podstawie dokonały trafnych ustaleń faktycznych. W szczególności organ I instancji prawidłowo zastosował w sprawie przepisy zawarte w art. 10 § 1, art. 79 i 81 k.p.a. zapewniając stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, w tym zawiadamiając je o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodów z oględzin. Także zajęte w osnowie zaskarżonej decyzji stanowisko zostało umotywowane zgodnie z wymogami proceduralnymi. Wobec powyższego - nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - orzeczono na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), jak w sentencji.