II SA/Ka 3022/03

Dnia 7 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie: WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: sekr. sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 roku, sprawy ze skargi K. S.-D. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]roku, Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...]roku Nr [...] Prezydent Miasta G. nałożył na skarżącą K. S.-D. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...]roku tj. likwidacji okna doświetlającego skierowanego na stronę działki sąsiedniej wykonanego w ścianie przyziemia przy granicy działki oraz likwidacji okapu dachu wystającego na odległość ok. 0,3 m poza lico ściany budynku od strony działki sąsiedniej. Jako podstawę prawną wydanego postanowienia wskazano art. 20 § 1 pkt 2 oraz art. 119 i nast. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 1991 roku, Nr 36, poz. 161). Do postanowienia dołączono powołany tytuł wykonawczy, w którym wskazano decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...]roku, jako źródło nałożonych na skarżącą obowiązków. W zażaleniu skarżąca podniosła, że niezwłocznie po otrzymaniu decyzji wykonała obowiązek w części dotyczącej likwidacji okna od strony działki sąsiedniej. Odnośnie dachu budynku przyznała, iż posiada on spadek w stronę działki sąsiedniej, jednak jest zabezpieczony odprowadzeniem wód opadowych rynnami na jej własną posesję. Sta taki został potwierdzony protokołem z wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...]roku przez inspektora nadzoru budowlanego. Wskazała, iż z jej wniosku toczyło się postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie samowolnej rozbudowy budynku, które pierwotnie zakończone zostało pozytywną decyzją z dnia [...]roku. Podniosła także na rażącą niewspółmierność nałożonej grzywny w stosunku do uzyskiwanych przez nią dochodów. Rozpoznając to zażalenie organ odwoławczy zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż jedynie wykonanie nałożonych obowiązków w całości mogłoby skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego i dlatego postanowienie organu pierwszej instancji należało utrzymać w mocy. W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego, skarżąca powtórzyła swoje argumenty podniesione wcześniej w zażaleniu. Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia [...]roku wskazała, że w związku z prowadzonym postępowaniem w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zawarła w dniu [...]roku ugodę sądową ze Stowarzyszeniem A uzyskując tym samym akceptację strony przeciwnej (sąsiada) dotyczącą zakwestionowanych wcześniej nieprawidłowości architektonicznych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 7 września 2005 roku skarżąca oświadczyła, że w chwili obecnej okap znajduje się na jej działce, albowiem na mocy ugody powołanej wcześniej w piśmie procesowym, wykupiła 30 cm działki sąsiedniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę Sąd badał, czy zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 roku, Nr 110, poz. 968). Badając zgodność zaskarżonego postanowienia z tymi przepisami Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów prawa formalnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W istocie bowiem zarzuty skarżącej sprowadzały się do trudności, jakie jej towarzyszyły w wykonaniu obowiązków nałożonych decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...]roku. Jednocześnie skarżąca nie kwestionowała ustaleń organu co do niewykonania w całości nałożonych tą decyzją obowiązków, ani też okoliczności, że decyzja ta stała się prawomocna. Zwrócić należy uwagę, iż w postępowaniu egzekucyjnym organ nie bada zasadności decyzji, będącej podstawą wydania tytułu wykonawczego, a jedynie prowadzi postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie było prawidłowe. W szczególności w obrocie prawnym istniała prawomocna decyzja organu administracyjnego nakładająca na skarżącą wykonanie określonych obowiązków, a skarżąca decyzji tej w części nie wykonała. Organ egzekucyjny poprzedził wszczęcie postępowania egzekucyjnego doręczeniem skarżącej upomnienia (art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Wobec niewykonania wezwania objętego tym upomnieniem zaistniały przesłanki do wystawienia tytułu wykonawczego (art. 26 § 4 powołanej ustawy), którego odpis prawidłowo wraz z postanowieniem doręczony został skarżącej (art. 122 ustawy). Dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały znaczenia zdarzenia, na jakie skarżąca powoływała się w toku postępowania. Zdarzenia te miały bowiem miejsce już po wydaniu zaskarżonego postanowienia, a ponadto nastąpiły w wyniku prowadzonych innych postępowań. Na ocenę legalności wydanego w postępowaniu egzekucyjnym postanowienia pozostają one bez wpływu. Zdarzenia mogą natomiast stanowić podstawę do zainicjowania przez skarżącą innego postępowania, które w istocie mogłoby ewentualnie doprowadzić do zmiany decyzji stanowiącej podstawę wydania tytułu wykonawczego, a w konsekwencji do bezprzedmiotowości postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tego tytułu. Takie postępowanie leży jednak poza granicami niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił skargi, a zatem podlegała ona oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).