II SA/Ka 3029/03
PostanowienieWSA w Gliwicach2004-01-26
Skład orzekający: sędzia NSA Adam Mikusiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy, podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 KPA w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na bezczynność organu, stanowi akt podlegający kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 KPA, rozpatrująca skargę na bezczynność organu, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 PPSA. Nie jest to akt prawa miejscowego, akt organu jednostki samorządu terytorialnego w sprawie z zakresu administracji publicznej, ani akt nadzoru. W związku z tym skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
J.D. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w R.Ś. z dnia [...] r. Nr [...], która uznała za bezzasadną jego skargę na bezczynność "władz miasta" w przedmiocie zagospodarowania działki. Uchwała została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 KPA. Sprawa została przekazana do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach na podstawie przepisów PPSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Adam Mikusiński po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na uchwałę Rady Miejskiej w R.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na bezczynność "władz miasta" postanawia o d r z u c i ć skargę;
Przedmiotem skargi złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest uchwała Rady Miejskiej w R.Ś. uznająca za bezzasadną skargę dotyczącą zagospodarowania działki nr [...] położonej przy ul. [...] w R.Ś. Z treści niniejszej skargi wynika, iż uchwała ta podjęta została przez Radę Miasta w R.Ś. w odpowiedzi na skargę J.D. na bezczynność "władz miasta".
Zaskarżoną uchwałę podjęto na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W punkcie wyjścia należy wyjaśnić, że skarga w niniejszej sprawie złożona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwana dalej ustawą Prawo o p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym miejscu powołać należy treść przepisu art.3 § 2 ustawy Prawo o p.p.s.a., zgodnie, z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na:
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
Sygn. akt 4 II SA/Ka 3029/03
Tymczasem zaskarżona uchwała podjęta została przez Radę Miejską w R.Ś. na podstawie art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zgodnie, z którym organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy. Uchwała podjęta w tym trybie nie mieści się zatem w żadnej z podanych wyżej kategorii spraw. Stanowi ona co prawda akt organu jednostki samorządu terytorialnego inny niż akt prawa miejscowego, lecz nie został on podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie stanowi również aktu nadzoru nad działalnością organu gminy, gdyż podjęto ją w następstwie kontroli przeprowadzonej przez organ gminy, dotyczącej prawidłowości działania podległych jej jednostek, w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez J.D. jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi stanowi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, podstawę do jej odrzucenia przez Sąd.
W związku z powyższym, w oparciu o przytoczony art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji w trybie art. 58 § 3 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło