II SA/Ka 3030/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: utworzenia zespołu szkół p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlega ona rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.s.a. Skarga dotyczy uchwały Rady Miasta w M. w sprawie utworzenia Zespołu Szkół Publicznych nr [...] w M. a zatem została wniesiona do Sądu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tj. z 2001, Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem skargę tę można wnieść do Sądu po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 101 ust. 3 cyt. ustawy w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie z treści art. 102a tej ustawy wynika, że w sprawie skargi powszechnej nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.s.a. Regulacja ta oznacza, że ustawa o samorządzie gminnym zawiera odmienne ukształtowanie przesłanki z art. 101 ust. 1 tej ustawy, od której uzależnione jest wniesienie skargi do Sądu. Skoro przepis art. 101 ust. 3 cyt. ustawy odsyła wprost do art. 35 § 3 kpa, to w ocenie Sądu oznacza to, iż właściwy organ gminy zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia w terminie w nim wskazanym tj. najpóźniej dwóch miesięcy. Jednocześnie pozwala on na ustalenie od kiedy biegnie dla skarżącego termin do wniesienia skargi do Sądu, zarówno w przypadku udzielenia takiej odpowiedzi, którą nie uwzględniono wezwania jak i w przypadku, milczenia organu. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyznacza art. 53 § 1 p.s.a. Uregulowanie z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, że w przypadku skargi z art. 101 ust. 1 tej ustawy, nie ma zastosowania termin określony w art. 53 § 2 p.s.a. Z regulacji tej wynika bowiem, że odnosi się ona do przypadków, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.s.a. Ta regulacja została wyłączona w przypadku skargi powszechnej poprzez przepis art. 102a ustawy o samorządzie gminnym. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] zwrócił się z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym wezwanie to zostało uzupełnione w dniu [...]. Od tego zatem dnia rozpoczął bieg dwumiesięczny termin z art. 35 § 3 kpa przewidziany dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżącego. Licząc bieg terminów zgodnie z art. 57 § 3 i 4 kpa dwumiesięczny termin upłynął z dniem [...] gdyż [...] była [...]. Skoro w tym czasie skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi, od organu do którego skierował wezwanie, był on uprawniony do wniesienia skargi opartej o przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym najpóźniej w ciągu 30 dni licząc od dnia upływu dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia skargi, czyli od dnia [...]. Tak liczony termin wskazany w art. 53 § 1 p.s.a. wynoszący 30 dni, upłynął zatem [...] ([...]). Skoro skarżący wniósł skargę do Sądu dopiero w dniu [...] (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) to oznacza, że nie zachował terminu z art. 53 § 1 p.s.a., a zatem skarga jest spóźniona i podlega odrzuceniu. Należy jeszcze zauważyć, że na wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, które skarżący skierował do Rady Miasta oprócz prezentaty sekretariatu szkół, do których zostało pismo to przesłane, widnieje także prezentata Urzędu Miasta M. (zarówno z dnia [...] jak i [...]) ze stosownym podpisem pracownika przyjmującego ten dokument. Wyjaśnienie to jest niezbędne wobec stanowiska Rady Miasta przedstawionego w piśmie z dnia [...] nr [...], które wskazywałoby, że wezwanie takie do organu tego nie zostało skierowane przez skarżącego. Brak też było podstaw do uznania, że wymogi wezwania z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym spełniało pismo z dnia [...] skierowane do Prokuratury Okręgowej w K. za pośrednictwem Prokuratury Rejonowej w M. wysłane jedynie "[...]" Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w M., skoro jego autorem był Komitet Wyborczy [...] w M., podpisane przez Z.K. jako pełnomocnika finansowego. Zresztą skarżący na dokument ten w ogóle się nie powoływał jako na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika, że skarżący nie dochował terminu z art. 53 § 1 p.s.a. wymaganego do wniesienia skargi, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako spóźnioną odrzucił. Orzeczenie to znajduje oparcie w art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.s.a.