II SA/Ka 3102/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich u m o r z o n o p o s t ę p o w a n i e Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] pozbawił uprawnień kombatanckich J. S. W uzasadnieniu podał, że uprawnienia kombatanckie strona nabyła z tytułu pełnienia służby w Wojsku Polskim w okresie od [...] r. do [...] r. oraz z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej od [...] r. do [...] r., jednakże podczas tej służby brała czynny udziału w walkach z oddziałem NSZ "Sztubaka", czyli brała udział w zwalczaniu organizacji i osób walczących o niepodległość Polski, a osobom takim uprawnienia kombatanckie nie przysługują z żadnych tytułów. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła strona, która wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i podniosła, że w trakcie służby w Milicji Obywatelskiej wstawiła się za sąsiadem członkiem NSZ i z tego powodu była aresztowana. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy swoją pierwszą decyzję o pozbawieniu strony uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu tej decyzji przytoczył analogiczne umotywowanie jak w przypadku pierwszego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zgłoszonej przez stronę okoliczności związanej z aresztowaniem, organ ten zaznaczył, że nie ma ona wpływu na wynik sprawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanych decyzji i podniósł, że w trakcie służby w Milicji Obywatelskiej nikt nie doznał z jego strony krzywd i cierpień, jak również podniósł swój udział kampanii wrześniowej 1939 roku. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w odpowiedzi na skargę wystąpił o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawy i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało Sygn. akt 4 II SA/Ka 3102/01 zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. Poz. 1270). W konsekwencji oznacza to, że sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W aktach sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu J. S. przekazany pismem z dnia [...] r. przez S. S. Z aktu zgonu wynika, że J. S. zmarł [...] r., a w oznaczeniu stanu cywilnego osoby zmarłej zaznaczone zostało, że był wdowcem. W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania zmarła. Przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle wiązanych z osobą zmarłą i nie ma osoby, która zgłosiłaby udział w postępowaniu ze względu na swój interes prawny związany z wynikiem tego postępowania. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało postanowić jak w sentencji.