II SA/Ka 3131/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant referent stażysta Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi P. D., W. D., F. S., G. S., J.P., J. L., J.J., W. J., H.D., M.., T. P., G.L. i K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji w sprawie o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie Na wniosek Wójta Gminy Z. z dnia [...] r. prowadzącego postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przez Spółkę A w W. stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] nr [...] na działce nr [...] w Ł., postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Starosta Powiatu w T.G. uzgodnił pod bliżej podanymi w tym postanowieniu warunkami projektowane przedsięwzięcie z punktu widzenia przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). W zażaleniach na to postanowienie P. D. i F. S. podtrzymali swój sprzeciw co do projektowanej inwestycji twierdząc, że ma ona powstać w bliskiej odległości od zabudowań mieszkalnych i z uwagi na szkodliwość emitowanych fal radiowych będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie ludzi oraz możliwość właściwego korzystania z terenów sąsiednich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zażaleń tych nie uwzględniło i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia powołując się na opracowany dla planowanego przedsięwzięcia raport jego oddziaływania na środowisko stwierdziło, że nawet położone najbliżej masztu antenowego budynki mieszkalne znajdują się poza zasięgiem szkodliwego promieniowania, które nadto będzie występować dopiero na wysokości [...] m nad poziomem terenu. W skardze do sądu na to postanowienie F. S. podtrzymał swoje dotychczasowe zastrzeżenia co do planowanej inwestycji. Dodatkowo stwierdził, że w postępowaniu nie brali udziału wszyscy zainteresowani mieszkańcy pobliskich zabudowań oraz, że istnieją lepsze lokalizacje dla tego typu stacji telefonii cyfrowej. Skarga została nadto wniesiona przez P.D., J.P., J. L., J.J., W.J., H. D., M.Z., T.P., G. L., G. S., K.S., W. D. – mieszkających na ulicy [...] i ulicy [...] w miejscowości Ł., którzy stwierdzili, że funkcjonowanie spornej stacji wpłynie negatywnie na ich zdrowie, doprowadzi do obniżenia wartości pobliskich działek budowlanych oraz zburzy ład architektoniczny. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o ich oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Zwróciło też uwagę, że pozostali skarżący oprócz F.S. i P. D. nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym. Na rozprawie sądowej w dniu 19 stycznia 2005 r. skarżący F. S. i P. D. cofnęli swoje skargi podając, że ostatecznie inwestor zrezygnował z realizacji obecnie spornej inwestycji i w związku z tym Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzył postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji na działce nr [...] w miejscowości Ł. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ustawą P.p.s.a.) cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle okoliczności sprawy te negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi zdaniem Sądu nie zachodzą. Skutkuje to zdaniem Sądu umorzeniem postępowania sądowego ze skargi tych skarżących na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Również postępowanie ze skargi pozostałych skarżących należało umorzyć jako w zaistniałych okolicznościach sprawy bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. Należy bowiem zważyć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu uzgadniającym decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czyli w trybie współdziałania organów o jakim mowa w art. 106 kpa w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1 i w zw. z art. 46 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) – na użytek postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W sytuacji gdy przestaje istnieć przedmiot postępowania głównego bezprzedmiotowe staje się również postępowanie uzgadniające, które ma przecież doprowadzić do wydania prawidłowego orzeczenia w postępowaniu głównym. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, a to wobec cofnięcia wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i umorzenia postępowania w tym przedmiocie decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...]r. nr [...]. Z tego też względu bezprzedmiotowa stała się też zdaniem Sądu ocena legalności zaskarżonego postanowienia uzgadniającego, które utraciło swój walor uzgadniający z chwilą umorzenia postępowania głównego na użytek którego postanowienie to zostało wydane. Samoistnego bytu prawnego postanowienie to bowiem nie posiada i chociażby z tego powodu nie może być ono wykorzystane w innym postępowaniu (w sensie obowiązującego uzgodnienia). Należy też stwierdzić, że zdaniem Sądu śmierć A. K. nie stanowiła przeszkody w przeprowadzeniu rozprawy sądowej w dniu 19 stycznia 2005 r., a to w sytuacji gdy zmarła ona jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego i tym samym nie była stroną tego postępowania. SW