II SA/Ka 3135/02
WyrokWSA w Gliwicach2005-01-19
Skład orzekający: Łucja Franiczek, Bonifacy Bronkowski, Krzysztof Targoński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zostało wydane przez właściwy organ i czy spełnione zostały przesłanki do jego zastosowania, mimo podnoszonych przez zobowiązanego okoliczności dotyczących jego starań o wykonanie obowiązku i względów ekonomicznych?Ratio decidendi
Skarga nie mogła odnieść skutku, ponieważ zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie narusza prawa. Organ egzekucyjny był właściwy miejscowo, a przesłanki do zastosowania grzywny, takie jak obowiązek wykonania czynności i niewykonanie tego obowiązku, zostały spełnione. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a sądowa kontrola administracji sprawowana jest wyłącznie w aspekcie legalności, nie uwzględniając sytuacji majątkowej czy osobistej skarżącego.Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M.U. usunięcie samowolnie ustawionej chłodni wagonowej i wagonu biurowego. Po bezskutecznym wezwaniu do wykonania obowiązku, organ wszczął egzekucję administracyjną i nałożył na M.U. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie o nałożeniu grzywny, stwierdzając niewykonanie obowiązku. M.U. zaskarżył postanowienie, podnosząc starania w celu wykonania obowiązku, wystąpienie o pozwolenie na budowę oraz względy ekonomiczne. Uczestnik postępowania M.S. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak wykonania obowiązku.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Asesor WSA Krzysztof Targoński Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi M.U. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym o d d a l a s k a r g ę
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta C. decyzją z dnia [...] nr [...] nakazał M.U. usunięcie samowolnie ustawionej chłodni wagonowej i wagonu biurowego na terenie posesji przy ul. R. w C. i uporządkowanie terenu.
Następnie upomnieniem z dnia [...] organ ten wezwał zobowiązanego do wykonania w terminie 7 dni, obowiązku wynikającego z powyższej decyzji, a stwierdzając niewykonanie obowiązku, sporządził tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] i wnioskiem z dnia [...] jako wierzyciel zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wszczęcie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym celem zastosowania grzywny jako środka egzekucyjnego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] skierował tytuł wykonawczy do egzekucji administracyjnej i postanowieniem z tej daty nr [...] nałożył na M.U. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł z powodu uchylenia się od wykonania nałożonego obowiązku (art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz.U. z 1999 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie M.U. podniósł, iż poczynił kroki w celu wykonania decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem wydanym z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, iż kontrola dokonana w dniu [...] potwierdziła fakt niewykonania obowiązków, określonych w tytule wykonawczym. Stąd też zażalenia nie uwzględniono.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.U. wniósł
o uchylenie powyższego postanowienia powtórnie podniósł, iż podjął starania w celu wykonania obowiązku, wynikającego z decyzji o konieczności usunięcia chłodni wagonowej, która stanowi jedynie zaplecze dla przyszłej budowy, gdyż wystąpił do właściwych władz o ustalenie warunków zabudowy i wydanie pozwolenia na budowę, a także podjął kroki prawne w celu zniesienia współwłasności gruntu. Wreszcie, skarżący powołał się na względy ekonomiczne, stojące na przeszkodzie wykonania nakazu.
Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
W toku rozprawy sądowej uczestnik postępowania M.S. wniósł o oddalenie skargi i podał, że obiekty nie zostały do tej pory rozebrane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sądowa kontrola aktu sprawowana jest zaś na podstawie stanu faktycznego i prawnego z okresu jego wydania.
Zgodnie z treścią art. 22 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.) –
w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia – właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego. Zatem postanowienie o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy organ egzekucyjny, bowiem skarżący jako zobowiązany zamieszkiwał w S. Spełnione zostały też pozostałe przesłanki ustawowe zastosowania kwestionowanego środka egzekucyjnego. Zgodnie z treścią art. 119 § 1 cyt. ustawy, grzywnę w celu przymuszenia nakłada się m.in. wówczas, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności. Wysokość grzywny została też ustalona zgodnie z wymogami art. 121 § 2 i 4 tej ustawy, bowiem obowiązek rozbiórki nie dotyczył budynku, lecz innego rodzaju obiektu budowlanego (chłodni – wagonu). Kwestionowane postanowienie zawiera nadto elementy wymienione w art. 122 § 1 i 2 cyt. ustawy.
Podkreślić przyjdzie, iż z mocy art. 29 § 1 powołanej ustawy, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tymczasem podniesione w skardze okoliczności wskazują, iż intencją skarżącego było wykazanie bezzasadności nałożonego nakazu usunięcia chłodni – wagonu. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają też żadnego znaczenia przyczyny, dla których skarżący nie wykonał obowiązku. Istotny jest jedynie fakt, iż w dacie wydania postanowienia o nałożeniu grzywny sporny obiekt nie został usunięty, co potwierdza protokół kontroli, przywołany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W świetle art. 7 § 3 cyt. ustawy, stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy egzekwowany obowiązek został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy. Taki stan rzeczy nie miał niewątpliwie miejsca w niniejszej sprawie w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.
Sądowa kontrola administracji sprawowana zaś jest wyłącznie w aspekcie legalności. Stąd też sąd administracyjny nie jest władny brać pod rozwagę sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego.
Z tych względów skarga podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
SW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło