II SA/Ka 3138/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na bezczynność organu Spółdzielni Mieszkaniowej A w Z. w przedmiocie przekształcenia prawa do lokalu spółdzielczego w prawo odrębnej własności lokalu postanawia: odrzucić skargę. S.S. wniosła skargę na bezczynność organu wymienionej spółdzielni w opisanym wyżej przedmiocie, twierdząc, że mimo kilkuletnich starań nie odnoszą one skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, iż skarga ta jest niedopuszczalna. Sąd ten władny jest orzekać zasadniczo w zakresie czynności czy bezczynności organów administracji publicznej, innych organów państwowych, organów samorządowych, wyłącznie w zakresie, w jakim działają one w formach władczych lub stanowiących, czyli formach właściwych dla działania administracyjnoprawnego. Stanowi o tym m.in. art.1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), wedle którego sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości generalnie przez kontrolę działalności administracji publicznej. Tymczasem będąca przedmiotem skargi kwestia należy do zakresu cywilnoprawnego, gdzie dominują zasady równości stron i wolności umów. Przekształcenie prawa do lokalu spółdzielczego lokalu mieszkalnego jest czynnością ściśle cywilną opartą m.in. o przepisy prawa spółdzielczego. Przeto organ spółdzielni nie działa tu wykonując funkcje władcze, a występuje jako równoprawny podmiot stosunku cywilnoprawnego, jakim jest stosunek spółdzielczy, uwzględniając oczywiście jego specyfikę oraz stosowne regulacje prawne. Nie istnieje zatem możliwość kontroli jego działania w ramach sądowej kontroli wykonywania administracji publicznej, w tym możliwość nakazania mu załatwienia żądania skarżącej, gdyż zakres sprawy nie mieści się w tym pojęciu. Należy on do postępowania wewnątrzspółdzielczego oraz ewentualnie cywilnego postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art.3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art.3 §2 pkt 1-4. Są to sytuacje, w których organy administracyjne wydają decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie albo rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści skargi wynika, iż dotyczy ona przedmiotu nie objętego powyższą regulacją, gdyż w tej materii nie działa organ administracyjny ani nie są wydawane opisane powyżej akty. Zatem zakres zaskarżenia nie mieści się w zakresie kognicji właściwego sądu administracyjnego. Z tych przyczyn skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art.58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.).