II SA/Ka 3172/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie: zwrotu kosztów za wydanie orzeczeń lekarskich, psychologicznych i depozytu w związku z ubieganiem się o pozwolenie na broń p o s t a n a w i a odrzucić skargę [...] r. M. B. nadał przesyłką poleconą skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że domaga się zwrotu należności za badania lekarskie i depozyt broni - łącznie [...] zł, tj. kosztów, jakie poniósł w związku z ubieganiem się o uzyskanie pozwolenia na posiadanie broni palnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. B. została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (następnie przekazana według właściwości do Ośrodka Zamiejscowego tego Sądu w Katowicach) w dniu [...] 2003 r., kiedy obowiązywały przepisy art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którymi, Sąd orzekał w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidywały sądową kontrolę. Według art. 35 ust. 1 tej ustawy, skargę na decyzję administracyjną wnosiło się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 34 ust. 1 i 2 ustawy, skargę można było wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wyczerpanie środków odwoławczych oznaczało sytuację, w której stronie nie przysługiwał żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA, Sąd odrzucał skargę, między innymi niedopuszczalną z innych przyczyn. Należy jednak zauważyć, że wskazana ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) utworzony został dla obszaru województwa śląskiego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty organów lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że M. B. w swojej skardze domaga się zasądzenia kwoty [...] zł od [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji tj. kosztów, jakie poniósł w związku z bezskutecznym ubieganiem się o pozwolenie na posiadanie broni palnej. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), ten kodeks normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, a do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne (...) oraz Sąd Najwyższy. Roszczenie majątkowe skarżącego może być jedynie dochodzone w postępowaniu cywilnym, tym samym - pozostaje poza zakresem rzeczowym postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też powodu, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi przez M. B. było niedopuszczalne. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym z mocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 tej ustawy o NSA, co też orzeczono.