II SA/Ka 3225/03

Dnia 16 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr), po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 roku, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.L., na decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w G., z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odpłatności rodziców za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo –wychowawczej, postanawia: odrzucić skargę. W piśmie procesowym z dnia [...], zatytułowanym "[...]" skarżący H.L. domagał się zmiany decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w G. przez zwolnienie z opłat za pobyt dziecka G.L. w placówce opiekuńczo wychowawczej. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, że skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do brzmienia art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368, ze zmianami), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 34 ust. 2 tej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, od którego służyło odwołanie. Takie samo uregulowanie zawarte jest obecnie w art. 52 § 1 i § 2 obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). W treści zaskarżonej decyzji jest pouczenie o przysługującym stronie czternastodniowym terminie do złożenia odwołania do organu odwoławczego -Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Zatem dopiero rozstrzygnięcie wydane na skutek wniesienia tego odwołania, a więc decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W zaistniałej sytuacji skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest przedwczesna, a w konsekwencji niedopuszczalna. Dlatego też podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) .