II SA/Ka 3260/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa A w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Bezspornym w sprawie jest, że skarga, której dotyczy niniejsze postępowanie została wniesiona do Sądu przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm. – zwanej p.w.u.p./ podlega ona rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /zwanej p.s.a./ od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism, o których mowa w § 1 cyt. ustawy zalicza się m.in. skargę /art. 230 § 2 p.s.a./. Z kolei z treści ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.w.u.a. wynika, że w sprawach, o których mowa w § 1 stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1988 r. w sprawie wpisu od skargi na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 11, poz. 563 ze zm./ od skargi w przedmiotowej sprawie należało uiścić wpis stały w kwocie [...] zł. Stosownie do art. 221 p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli podlegało opłacie stałej. Skoro z uwagi na obowiązujący do dnia 31 grudnia 2003 r. stan prawny, skarga w niniejszej sprawie została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego przez radcę prawnego i podlega opłacie stałej, to na radcy prawnym ciążył obowiązek uiszczenia bez wzywania, w terminie zastrzeżonym do jej wniesienia, stosownej opłaty stałej. Z akt sprawy wynika, że opłata ta nie została uiszczona. Zatem w oparciu o powołane wyżej przepisy prawa skarga podlegała odrzuceniu. Na marginesie sprawy wypada jedynie zauważyć, że z uwagi na treść § 7 zd. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów oraz art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. z 2002 r. nr 9, poz. 88/ w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm./ obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r. na radcy prawnym wnoszącym skargę do Sądu, od której przepis wymagał uiszczenia opłaty stałej, ciążył obowiązek wspomnianego uiszczenia bez wzywania, a skarga nie opłacona wpisem stałym w terminie do jej wniesienia podlegała odrzuceniu bez wzywania do jego uiszczenia. SJ/