II SA/Ka 3283/03

Dnia 21 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie: WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: ref. stażysta Ewa Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 roku, sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 123 § 1 i art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), po ponownym rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] ([...]) nakazującej Z. i J. W. dokonanie czynności w celu doprowadzenia zrealizowanego obiektu gospodarczego na działce nr [...] do stanu zgodnego z prawem, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to poprzedzone zostało wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2003 roku, sygn. akt II SA/Ka 2227/01, na mocy którego uchylona została wcześniejsza decyzja tego organu z dnia [...]. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zwrócił uwagę, że merytoryczne rozpoznanie odwołania może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy zostało ono wniesione w ustawowym terminie względnie, jeżeli po upływie tego terminu przywrócony został termin do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu zachodziły wątpliwości co do terminowości wniesienia odwołania, co należało wyjaśnić w postępowaniu odwoławczym. Organ odwoławczy rozpoznając ponownie sprawę po wyroku NSA i będąc związany tym wyrokiem ustalił, że skarżący otrzymał decyzję organu pierwszej instancji w dniu [...], o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Odwołanie zostało sporządzone w dniu [...], a wpłynęło do organu w dniu [...] i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu. Z kolei twierdzenie skarżącego, jakoby decyzja została mu doręczona dopiero w dniu [...] nie odpowiada dowodom zgromadzonym w sprawie. W tym stanie rzeczy organ uznał, że termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...], a zatem należało stwierdzić uchybienie terminu do jego wniesienia na zasadzie art. 134 kpa. W skardze na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił sprzeczność tego postanowienia z ustalenia Sądu zawartymi w wyroku z dnia 8 września 2003 roku, a także naruszenie art. 58 i 59 kpa. Wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona małoletniej córce, która nieświadomie podpisała jej odbiór. W takiej sytuacji, zdaniem skarżącego, termin do wniesienia odwołania należało liczyć od dnia, w którym on otrzymał decyzję, nie zaś od dnia pokwitowania odbioru przez osobę małoletnią. Wskazał, że ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winno było nastąpić z urzędu. Stwierdził ponadto, że nie potrafi udowodnić swoich twierdzeń, albowiem poczta archiwizuje dokumenty odbioru przesyłek poleconych przez rok, a czas ten już upłynął, co uniemożliwia dokonanie analizy pisma dziecka i skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie jest w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem oraz odpowiada ustaleniom NSA, wyrażonym w wyroku z dnia 8 września 2003 roku, sygn. akt II SA/Ka 2227/01, które w niniejszej sprawie wiąże organy administracji, jak również Sąd na zasadzie art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Uchybienie temu terminowi skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania odwołania przez organ odwoławczy. Wyjątkiem jest instytucja przywrócenia terminu, o której stanowi art. 58 kpa. Wbrew twierdzeniom skarżącego w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. Na potwierdzeniu tym widnieje data [...] oraz czytelny podpis zawierający imię i nazwisko skarżącego. Obok podpisu umieszczona jest adnotacja doręczyciela, z której wynika, że adresat odebrał przesyłkę osobiście. Dodatkowo potwierdzenie to opatrzone jest stemplem pocztowym Urzędu Pocztowego M. k. K. z datą [...]. Wobec braku dowodów przeciwnych Sąd uznał ten dowód za wiarygodny i nie budzący wątpliwości co do okoliczności skutecznego doręczenia decyzji z dnia [...]. W tym stanie rzeczy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem [...]. Z akt sprawy wynika ponadto, że odwołanie wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...]. Co prawda nie wynika z tych akt, czy zostało ono złożone osobiście, czy też nadane wcześniej na poczcie, jednakże sam skarżący opatrzył je datą [...] i w toku postępowania nie podnosił, że zostało ono skutecznie wniesione przed tą datą. Stąd też Sąd przyjmuje, iż odwołanie zostało wniesione najwcześniej [...]. Wniesienie odwołania w tej dacie nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa, co skutkować musiało wydaniem zaskarżonego postanowienia na zasadzie art. 134 kpa. Nie jest trafne twierdzenie skarżącego, jakoby przywrócenie terminu do wniesienia odwołania miało nastąpić z urzędu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 kpa termin przywraca się na prośbę zainteresowanego, co oznacza, że działanie w tym zakresie z urzędu nie jest dopuszczalne. Zarówno z akt sprawy, jak i z twierdzeń skarżącego nie wynika, aby w toku postępowania występował z taką prośbą. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).