II SA/Ka 3284/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę; Pismem z dnia [...] [...] S.A. w K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...]. Wezwaniem Sądu z dnia [...] skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie opłaty sądowej od skargi oraz nadesłanie dokumentu wykazującego sposób reprezentacji i skład osobowy organów Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane w dniu [...] jednakże braki skargi nie zostały usunięte w całości. Skarżący uiścił opłatę sądową, nie nadesłał jednak żądanych dokumentów, wskazujących na prawidłowość reprezentacji osoby prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Skarga została wniesiona w dacie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Zgodnie z art. 36 tej ustawy, skarga podlegała obowiązkowi uiszczenia wpisu, nadto winna odpowiadać innym wymaganiom formalnym wskazanym w art. 37 ustawy o NSA, w szczególności być podpisana przez organ uprawniony do działania w imieniu osoby prawnej. Wyżej cytowana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz.U. z 2002 r. Nr 240 , poz. 2052). Stosownie do art. 97 §1 w.w. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej u.p.s.a), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Również w aktualnym stanie prawnym, do wymogów formalnych pisma procesowego należy jego podpisanie (art. 46 § 1 pkt 4 u.p.s.a) zaś organ osoby prawnej jest obowiązany wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 u.p.s.a.). Należy stwierdzić zatem, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała sytuacja przewidziana w dyspozycji normy art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a, wobec czego Sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi. Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30. 08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.