II SA/Ka 3337/03

WyrokWSA w Gliwicach2005-05-19

Skład orzekający: Anna Apollo, Małgorzata Jużków, Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prowadzący ewidencję gruntów jest zobowiązany do ujawnienia tytułu własności na podstawie aktu notarialnego (umowy darowizny), jeśli dane nieruchomości w tym akcie nie odpowiadają opisowi nieruchomości w operacie ewidencyjnym, a stan prawny został uregulowany na podstawie aktów własności ziemi?
Ratio decidendi
Organ prowadzący ewidencję gruntów nie jest zobowiązany do ujawnienia tytułu własności na podstawie aktu notarialnego, jeśli dane nieruchomości w tym akcie nie odpowiadają opisowi nieruchomości w operacie ewidencyjnym, a stan prawny został uregulowany na podstawie aktów własności ziemi. Ewidencja gruntów ma charakter deklaratoryjny i odzwierciedla istniejący stan prawny, a wszelkie spory dotyczące własności, które nie wynikają z dokumentów urzędowych, powinny być rozstrzygane przed sądem powszechnym.
Stan faktyczny
H. Ś. złożył wniosek o aktualizację operatu ewidencji gruntów poprzez wpisanie aktu notarialnego jako tytułu własności. Organy administracji odmówiły dokonania wpisu, wskazując na brak wykazu zmian gruntowych oraz na to, że stan prawny nieruchomości został uregulowany na podstawie aktów własności ziemi. Po postępowaniu odwoławczym, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. H. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia: WSA Małgorzata Jużków, Sędzia: Asesor WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi H. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. H. Ś. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w B. o dokonanie aktualizacji operatu ewidencji gruntów poprzez wpisanie, jako tytułu własności, aktu notarialnego nr Rep. [...]z dnia [...] r. odnośnie nieruchomości objętej tym aktem. Pismem z dnia [...] r. powiadomiono wnioskodawcę o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz wskazano na konieczność dostarczenia aktualnego odpisu z księgi hipotecznej nr [...] oraz wykazu zmian gruntowych sporządzonego przez geodetę rozliczającego w/wym księgę hipoteczną. Wnioskodawca przy piśmie z dnia [...] r. złożył odpis księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym V Wydział Ksiąg Wieczystych w B. założonej dla nieruchomości o pow. 17282 mkw, oznaczonej jako część folwarku G. lit. [...]. W dziale II pod pozycją właściciele figurują 1. G. Ś. w 1/6 części, R. Ś. w 1/6 części, T. Ś. w 1/6 części; 2. H. Ś. w 1/4 części oraz Z. B. w 1/4 części na podstawie umów darowizny z dnia [...] r. oraz [...] r. Pismem z dnia [...] r. ponownie wezwano wnioskodawcę do dostarczenia wykazu zmian gruntowych rozliczającego księgę wieczystą nr [...], pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyniku zażalenia H. Ś. na bezczynność Starosty [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. w piśmie z dnia [...] r. stwierdził, że organ I instancji wszczynając w dniu [...] r. postępowanie w przedmiotowej sprawie winien ją zakończyć poprzez wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...] r. nr ` działając z upoważnienia Starosty [...] Kierownik Referatu Geodezji odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów gminy P., obręb G., polegającej na ujawnieniu w operacie tytułu własności dla nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że wnioskodawca nie przedłożył wykazu zmian gruntowych dla wskazanej nieruchomości, co uniemożliwiło określenie przedmiotu postępowania i wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Organ zwrócił uwagę, iż dokumentacja znajdująca się w Powiatowym Ośrodku Geodecyzjnym i Kartograficznym nie zwiera dokumentów, które umożliwiłyby samodzielne stwierdzenie, jakim numerom działek ewidencyjnych odpowiada działka gruntu niezabudowana o pow. 1 7282 mkw stanowiąca część folwarku G. lit. [...] objęta księgą wieczystą nr [...]. W związku z odwołaniem H. Ś. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. decyzją z dnia [...] r. nr. [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując na konieczność zebrania i zbadania wszelkich możliwych dokumentów oraz przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem strony. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 51 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 104 Kpa, działając z upoważnienia Starosty [...] Kierownik Referatu Geodezji ponownie odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów gminy P., obręb G. polegającej na ujawnieniu w operacie tytułu własności dla nieruchomości objętej KW nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że akta księgi wieczystej nr [...] nie zawierają dokumentacji geodezyjnej, która umożliwiłaby stwierdzenie jakim numerom działek ewidencyjnych odpowiada działka gruntu niezabudowana o pow. 1 7282m2 stanowiąca "część folwarku G. lit. [...]" objęta księgą wieczystą nr [...]. Dalej w oparciu o zapisy w rejestrach do założenia operatu ewidencji gruntów stwierdzono, iż G. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stała się właścicielką działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 0.9970ha; Z. B. i A. B. na podstawie prawomocnego [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.4207 ha; H. Ś. i S. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.4275 ha. T. Ś. na podstawie prawomocnego [...] stał się właścicielem działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 0.9870ha.; R. Ś. i A. Ś. na podstawie [...] stali się właścicielami działek ozn. nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 1.0541 ha. W toku rozprawy administracyjnej, która odbyła się [...] r. ustalono, że współwłasność nieruchomości objęta księgą wieczystą nr [...]została zniesiona poprzez przyjęcie w/wym. aktów własności ziemi. Akty te nie mogą być wzruszone na drodze postępowania administracyjnego. Organ prowadzący ewidencję nie może rozstrzygać żadnych spornych kwestii powstałych na tle własności i granic nieruchomości, bowiem te mogą być przedmiotem rozważań wyłącznie w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Ewentualne spory co do własności objętej aktami własności ziemi, z których wynikają obecne wpisy w ewidencji gruntów mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym. Ponadto podkreślono, że z uwagi na nieobecność na rozprawie H. Ś. protokół z rozprawy został mu przesłany w celu zapoznania go z ustaleniami. Wniesione przez niego w tym zakresie zastrzeżenia nie miały wpływu na wynik postępowania oraz ocenę dowodów. W odwołaniu od powyższej decyzji H. Ś. domagał się jej uchylenia oraz wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów art. art. 6,7,8,9,10 § 1,11,77,91 § 3,107 § 1 i 3 k.p.a., a ponadto podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem tych samych przepisów co decyzja uprzednio uchylona w tej samej sprawie przez organ II instancji. Wskazał, iż wniosek o zmianę w operacie ewidencji gruntów jest uzasadniony bowiem w księdze wieczystej nr [...] brak jest orzeczenia sądu o zniesieniu współwłasności nieruchomości nią objętej, zaś akty darowizny w oparciu o które nastąpiło nabycie własności przedmiotowej nieruchomości są "prawnie obowiązujące". Dalej kwestionował prawidłowość zapisów w akcie własności ziemi oraz wskazał, że kwestionariusz do niego załączony nie nosi znamion urzędowego potwierdzenia. Zdaniem skarżącego skoro Starosta nie przedstawił dowodów, iż akt notarialny (umowa darowizny) Rep. A [...] z dnia [...] r. jest nieważny, zatem zobowiązany był do dokonania wpisu w ewidencji gruntów w oparciu o ten akt oraz wypis z księgi wieczystej nr [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ ten stwierdził, że jednym z dokumentów w oparciu, o który możliwe było dokonanie zmiany w operacie ewidencyjnym dotyczącej właściciela był dostarczony organowi prowadzącemu ewidencję gruntów akt notarialny oraz wypis z księgi wieczystej, jednakże pod warunkiem, że dane dotyczące opisu nieruchomości zawarte w tych dokumentach odpowiadają opisowi tych nieruchomości w operacie ewidencyjnym. Treścią aktu notarialnego z [...] r. jest umowa darowizny, na mocy której H. Ś. stał się właścicielem 1/4 części bliżej nieokreślonej nieruchomości położonej we wsi G. w pow. będzińskim o łącznym obszarze 1,7282 ha objętej księgą hipoteczną nr [...] "część folwarku G. lit. [...]". Tak też oznaczono tę nieruchomość w dziale I księgi wieczystej nr KW [...]. W chwili wnioskowanej przez stronę zmiany, opisana w tych dokumentach nieruchomość przedstawiała w operacie ewidencyjnym inny stan prawny i faktyczny. Na podstawie zebranej dokumentacji ustalono, że dane dotyczące gruntów, których właścicielami są osoby wpisane w akcie notarialnym i w KW [...] oraz ich następcy prawni zostały zarejestrowane w ewidencji w oparciu o akty własności ziemi z [...] r., wydane na podstawie ustawy z dnia 20 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 27, poz. 250). Wpisy w rejestrze ewidencji gruntów prowadzonym dla nieruchomości, których właścicielem jest H. Ś. zostały dokonane zgodnie z przepisami obowiązującego prawa - na podstawie aktu własności ziemi nr [...] z dnia [...] r., którego wówczas skarżący nie kwestionował. Końcowo organ stwierdził, że skoro zmiany w ewidencji gruntów w zakresie tytułów własności dokonuje się na podstawie dokumentów urzędowych, a wnioskodawca do konkretnych działek opisanych w operacie ewidencyjnym dokumentów takich nie przedłożył, to należało uznać, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów proceduralnych organ odwoławczy stwierdził, iż są one bezzasadne, bowiem organ I instancji w celu wyjaśnienia sprawy zebrał cały materiał dowodowy, przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem zainteresowanych stron, a także umożliwił stronom postępowania zapoznanie się z aktami sprawy w każdym stadium tego postępowania. Skarżącemu przesłano protokół z rozprawy w której nie uczestniczył pomimo prawidłowego zawiadomienia. W piśmie do Starosty z dnia [...] r. H. Ś. wypowiedział się co do zebranych w sprawie dowodów, materiałów i ustaleń dokonanych na rozprawie administracyjnej oraz do zgłoszonych żądań. Ponadto zaskarżona decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 3 Kpa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. Ś. zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych uprzednio już powołanych w odwołaniu oraz naruszenie przepisów art. 22 § 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 12 ust. 1, § 34, § 35 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Uzasadniając te zarzuty skarżący podtrzymał swe stanowisko wyrażone w tym zakresie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Poniósł, iż organ odwoławczy w sposób bezpodstawny uzależnił dokonanie wpisu na podstawie przedłożonych przez niego dokumentów od warunku, zgodności danych dotyczących opisu nieruchomości zawartych w tych dokumentach z opisem tych nieruchomości w operacie ewidencyjnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przed 1 stycznia 2004r. Z tą datą uległ zmianie stan prawny i stosownie do art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w tej sytuacji jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie". Natomiast według art. 1 § 2 powołanej na wstępie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c P.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. W art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) zostały określone informacje, jakie powinna zawierać ewidencja gruntów i budynków. W przypadku gruntów informacje te dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust.1 pkt 1). W ewidencji gruntów wykazuje się także właściciela i jego miejsce zamieszkania (art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2). Zgodnie z art. 22 ust. 2, art. 23 powołanej wyżej ustawy oraz § 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), rejestrowanie informacji stanowiących treść ewidencji następuje na podstawie dokumentów uzyskanych drogą urzędową lub dostarczanych przez osoby zainteresowane. W myśl art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Ponadto zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów prawa osób do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. Z powyższego wynika, że zmiany danych w ewidencji gruntów można dokonać m.in. w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ewidencji gruntów jest więc wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego i faktycznego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Wprowadza się do niego jedynie bezsporne dane o gruntach, budynkach, lokalach. Aktualizacja ewidencji gruntów i budynków, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 grudnia 2002r. sygn. akt II SAB / Ka 81/ 02 , to zespół czynności materialno - technicznych będących formą działania administracji publicznej. Nie jest to postępowanie regulowane przepisami kodeksu postępowania administracyjnego za wyjątkiem przypadku określonego w § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. nr 38, poz. 454 ), zgodnie z którym w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub wzywa zainteresowanych do przedłożenia wymaganych przepisami dokumentów, tj. dokumentów o jakich mowa w art. 22 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W niniejszej sprawie skarżący domagał się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu tytułu własności dla nieruchomości objętej KW nr [...] w postaci umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego nr Rep. [...] z dnia [...] r., na mocy której stał się on właścicielem 1/4 części nieruchomości położonej we wsi G. o łącznej pow. 1,7282 ha objętej księgą hipoteczną nr [...] określonej jako "część folwarku G. lit. [...]". Tak też nieruchomość ta została określona w dziale I księgi wieczystej KW nr [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym V Wydział Ksiąg Wieczystych w B. W dziale II pod pozycją właściciele figurują G. Ś. w 1/6 części, R. Ś. w 1/6 części, T. Ś. w 1/6 części; H. Ś. w 1/4 części oraz Z. B. w 1/4 części na podstawie umów darowizny z dnia [...] r. oraz [...] r. Jednakże, jak ustaliły organy w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w tym przeprowadzonej rozprawy administracyjnej, współwłasność tej nieruchomości objętej przedmiotową księgą wieczystą została zniesiona na podstawie aktów własności ziemi wydanych w [...] r. na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. 1971 r. Nr 27 poz. 250), na rzecz G. Ś., małżonków Z. i A. B., H. i S. Ś., R. i A. Ś. oraz T. Ś.. Akty własności ziemi stanowiły podstawę do dokonania wpisów w ewidencji gruntów. Wpisy w rejestrze ewidencji gruntów prowadzonym dla nieruchomości, których właścicielem jest H. Ś. zostały dokonane na podstawie aktu własności ziemi nr [...] z dnia [...] r. Zatem słusznie organy przyjęły, że w momencie wnioskowanej zmiany nieruchomość opisana w przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentach nie odpowiadała opisowi tej nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków. W tym stanie rzeczy zmiana w ewidencji gruntów w zakresie tytułu własności mogła nastąpić tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, o jakich mowa w art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skoro wnioskodawca dokumentów takich nie przedłożył, to słusznie organy uznały, że nie było podstaw do dokonania zmian. Nadto wskazać przyjdzie, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może w postępowaniu o zmianę danych zawartych w ewidencji samodzielnie ustalać i rozstrzygać o prawidłowości tytułu własności, w tym w postaci aktów własności ziemi, które były podstawą dokonania przedmiotowych wpisów. Ponadto, w ocenie Sądu, nie znajdują uzasadnienia zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych. Wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalono. Sz.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło