II SA/Ka 3357/01

WyrokWSA w Gliwicach2004-03-04

Skład orzekający: Wiesław Morys, Szczepan Prax, Beata Kalaga - Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, wydając decyzję w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po uchyleniu poprzedniej decyzji przez sąd administracyjny, może wydać decyzję o charakterze pierwszoinstancyjnym, a następnie utrzymać ją w mocy decyzją odwoławczą, zamiast rozpoznać wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy?
Ratio decidendi
Organ administracyjny, który otrzymał sprawę do ponownego rozpoznania po uchyleniu poprzedniej decyzji przez sąd administracyjny, nie może wydać decyzji o charakterze pierwszoinstancyjnym, a następnie utrzymać jej w mocy decyzją odwoławczą. Powinien rozpoznać wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, uwzględniając wskazania sądu zawarte w poprzednim wyroku. Uzasadnienie decyzji musi spełniać wymogi formalne, w tym zawierać właściwą ocenę dowodów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o pozbawieniu J. N. uprawnień kombatanckich. Po uchyleniu przez NSA poprzedniej decyzji, organ wydał kolejną decyzję, która została utrzymana w mocy decyzją odwoławczą. Skarżący zarzucił organowi niedostosowanie się do wytycznych sądu z poprzedniego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał obie ostatnie decyzje za wadliwe.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Asesor WSA Beata Kalaga - Gajewska, Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika wymienionego Urzędu z dnia [...] r., nr [...]; 2) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił J. N. uprawnień kombatanckich. Decyzją tą utrzymał następnie w mocy decyzję z dnia [...]r., wydaną na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpoznaniu skargi J. N., wyrokiem z dnia 14 października 1999 r. sygn. akt II SA/Ka 2236/97 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...]r., nakazując uzupełnienie materiału dowodowego oraz poddanie go właściwej ocenie i dokonanie na jej podstawie stosownych ustaleń i wniosków. W dalszym toku postępowania administracyjnego ten sam organ administracji publicznej decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( j.t. Dz. U. Nr 142 z 1997 r., poz. 950 ze zm.) pozbawił J. N. uprawnień kombatanckich przyznanych z tytułu "utrwalania władzy ludowej" oraz na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 3 tej ustawy odmówił przyznania mu takich uprawnień z tytułu udziału w Batalionach Chłopskich w okresie od [...] r. do [...] r. Następnie decyzją tą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...], wydaną w trybie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 127 § 3 kpa, na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. N. wniósł o przywrócenie mu uprawnień kombatanckich. Zarzucił w szczególności, że organ orzekający nie dostosował się do wytycznych Sądu zawartych w poprzednim wyroku. Skarżący wskazał na okoliczności, które mają świadczyć o prowadzeniu przez niego działalności kombatanckiej. Odpowiadając na skargę organ administracyjny postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje : Dwie ostatnie decyzje administracyjne muszą być wyeliminowane z obrotu prawnego, gdyż zapadły z rażącym naruszeniem przepisów postępowania. Mianowicie, organ administracyjny postąpił tak, jakby nie było wcześniejszego etapu postępowania, a także poprzedniego postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 14 października 1999 r. Wówczas Sąd uchylił jedynie decyzję z dnia [...]r., co oznacza, że obowiązkiem organu orzekającego było ponownie rozpatrzeć wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, jaki złożył od decyzji z dnia [...] r. Organ mógł więc wydać tylko jedną decyzję zawierającą rozstrzygnięcie zastrzeżone dla organu odwoławczego w art. 138 Kpa, w zw. z art. 127 § 3 Kpa. Tymczasem bez uchylenia decyzji z dnia [...] r. organ wydał drugą decyzję o charakterze pierwszoinstancyjnym, którą następnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją. Dalsza wadliwość obu ostatnich decyzji wiąże się z przedmiotem postępowania. Został on zakreślony w decyzji z dnia [...] r., która została wydana w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich. W takim też zakresie winien był orzekać organ administracyjny w dalszym toku postępowania, które z przyczyn wyżej podniesionych miało mieć charakter postępowania odwoławczego. W ramach tego postępowania należało wyjaśnić i rozważyć kwestię zachowania przez skarżącego uprawnień kombatanckich w związku z jego uczestnictwem w Batalionach Chłopskich. Wynika to zresztą wyraźnie ze wskazań zawartych w poprzednim wyroku. Dlatego też brak było podstaw prawnych do orzekania w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ administracyjny rozpozna więc wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...]r. ( K-[...] akt administracyjnych), z uwzględnieniem wskazań zawartych w wyroku z dnia [...]r. Zwrócić wypada uwagę, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów nakreślonych w tym wyroku, gdyż przedstawiona w decyzji ocena dowodów jest pobieżna, fragmentaryczna i lakoniczna, co nie odpowiada przepisom art. 80 i 107 § 3 Kpa. Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 145 § 1 pkt 2, art. 135 oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających ... ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. su.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło