II SA/Ka 383/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii przyznania pełnomocnikowi skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: odmówić adwokatowi M.Z. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...], wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Następnie, to jest w dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten został rozpoznany przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2004 r. uwzględnił żądanie strony zwalniając ją od kosztów sądowych oraz ustanawiając dla niej adwokata. Odpis przywołanego postanowienia z dnia 28 kwietnia 2004 r. doręczono Okręgowej Radzie Adwokackiej w K., która pismem z dnia [...] poinformowała Sąd, iż wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.G. W dniu [...] pełnomocnik ten złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku (pismo z dnia [...]) wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał adwokatowi P.G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie [...] zł. Tymczasem w dniu [...] do Sądu wpłynęło kolejne pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zawierające informację, iż wyznacza ona dla skarżącego drugiego pełnomocnika w osobie adwokata M.Z. Także ten pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, a następnie nadesłał fakturę VAT nr [...], którą wystawił w dniu [...] na kwotę brutto [...] zł stanowiącą wartość kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Nie sposób jednak tracić z pola widzenia, iż stosownie do treści art. 205 §2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie zaś z art. 205 §3 p.p.s.a., zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności, o których mowa wyżej oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. Kwestię tych należności w niniejszym przypadku reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z brzmienia przywołanych unormowań wynika, że koszty związane z działaniem pełnomocnika – w tym przypadku – adwokata, obejmują jego wynagrodzenie, nie wyższe jednak niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Oznacza to, że jeżeli strona reprezentowana jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez kilku pełnomocników, jako niezbędne koszty postępowania traktuje się wynagrodzenie i wydatki tylko jednego pełnomocnika (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 702). W niniejszej sprawie skarżącemu ustanowiono adwokata w ramach przyznanego prawa pomocy, w następstwie czego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła tego pełnomocnika w osobie P.G., o czym powiadomiła Sąd pismem z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. Sąd orzekł o przyznaniu wspomnianemu pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie [...] zł. W tym stanie rzeczy przyznane T.M. prawo pomocy zostało w całości skonsumowane. Pomimo to Okręgowa Rada Adwokacka w K., w swym kolejnym piśmie, datowanym na [...] powiadomiła Sąd o wyznaczeniu M.Z., jako drugiego pełnomocnika procesowego z urzędu dla skarżącego. Okoliczność ta nie powoduje jednak, że adwokatowi temu przysługuje prawo do otrzymania wynagrodzenia za udział w niniejszym postępowaniu. Skoro bowiem jest on kolejnym pełnomocnikiem w tej sprawie a wynagrodzenie przyznane zostało uprzednio wyznaczonemu adwokatowi, to w świetle przywołanych wyżej uregulowań ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należność ujęta w nadesłanej przezeń fakturze nie może zostać opłacona przez Sąd.