II SA/Ka 595/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), asesor WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie innych robót budowlanych niż budowa obiektu oddala skargę W wyniku pisma C. K. z dnia [...] skierowanego do Zarządu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, Prezes tej Spółdzielni wyraził wstępną zgodę na zabudowę korytarza przy zachowaniu określonych warunków, a mianowicie, uzyskaniu zgody lokatorów sąsiednich mieszkań, wykonaniu własnym kosztem i staraniem projektu technicznego zabudowy, dostarczeniu opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz zatwierdzeniu projektu w Wydziale Architektury i Budownictwa Miejscowego Urzędu Miasta i przedłożeniu w Spółdzielni decyzji zezwalającej na użytkowanie wydzielonej części korytarza. Decyzją z dnia [...] Prezydenta Miasta M. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: wydzielenie części korytarza przylegającego do mieszkań [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy [...] w M. Dodatkowo zobowiązał inwestora do wykonania robót zgodnie z zatwierdzonym projektem oraz powiadomienia o zakończeniu robót. Odwołanie od tej decyzji wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podniosła, że nie zgadza się z treścią tej decyzji, gdyż Pan K. zwracając się do Spółdzielni o wstępną zgodę pismem z dnia [...] zwrócił się o zabudowę tylko części korytarza szafą wielofunkcyjną. Wstępna zgoda Spółdzielni określająca warunki zabudowy tej szafy dotyczyła także tylko części korytarza, natomiast dołączony do zaskarżonej decyzji szkic trudno nazwać projektem zabudowy części korytarza obejmującą powierzchnię 1,18 m2, gdyż część korytarza przylegająca do mieszkań [...] stanowi powierzchnię 26,2 m2. Jak podniosła Spółdzielnia, udzielenie zgody na taką zabudowę nie jest uzasadnione, tym bardziej, że zabudowa korytarza przylegająca do wymienionych powyżej mieszkań - nr [...] powstała wcześniej – w roku 1977 podczas realizacji budynku na podstawie zatwierdzonej wtedy dokumentacji technicznej. Dodała także, że przedłożony szkic nie zawiera także wymaganej opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, a był to jeden z warunków wstępnej zgody spółdzielni. Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, przywołując w podstawie prawnej swojej decyzji art. 5, 28, 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wyjaśnił, że argumenty odwołania nie mogły odnieść skutku, gdyż pozwolenie na wydzielenie części korytarza uzyskano na podstawie art. 33 pkt 3 Prawa budowlanego po przedstawieniu potrzebnych dokumentów, takich jak: projekt budowlany wydzielenia, opinię rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wyjaśnił, że przedstawiony projekt jest w zupełności wystarczający dla tego rodzaju inwestycji a nadto opatrzony jest pozytywną opinią rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Spełnione zostały ponadto wymagania dotyczące zabezpieczeń przeciwpożarowych – przewidując przegrody i ścianki o odpowiedniej grubości i odporności ognia. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa zarzucając decyzji Wojewody [...] niezgodność z prawem wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając wniesioną skargę zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a w szczególności § 241 ust. 1 oraz przepisy § 4 ust. 1 pkt 9, 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 3 listopada 1999 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Podniosła także, że zaskarżona decyzja zawiera oczywiste błędy, a mianowicie stwierdziła, że nie ma płyt GKF o grubości 15 cm, tylko płyty o grubości 15 mm, lecz te nie posiadają odporności ogniowej El-60 – jak wynika to z decyzji, lecz odporności El-30. Podkreśliła też, że jak wynika z pisma zainteresowanego inwestora "projekt został sporządzony w oparciu o opinię rzeczoznawcy" a nie jak być powinno – zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczenia przeciwpożarowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi w całości, podtrzymując w całości swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga została wniesiona w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Stosownie do art. 97 § 1 wymienionej ustawy sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził bowiem, wbrew stanowisku skarżącej, naruszenia prawa procesowego jak i naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy wyjaśnić, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) dokonują jej pod względem zgodności z prawem. Jak wynika z przedstawionych w sprawie dokumentów, C. K. uzyskał wstępną zgodę Spółdzielni na zabudowę części korytarza pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Wśród nich było uzyskanie zgody lokatorów z mieszkań nr [...] i taką zgodę zainteresowany uzyskał, przedstawiając pismo z dnia [...] z podpisami lokatorów pod oświadczeniem, że nie zgłaszają sprzeciwu wobec zabudowy części korytarza. Kolejnym warunkiem było wykonanie projektu technicznego zabudowy. Zainteresowany taki projekt przedstawił. Jednoznacznie wynika z niego, że planowana zabudowa obejmuje wydzieloną część korytarza o powierzchni 1,18 m2, a nie jak sugeruje w odwołaniu i swojej skardze Spółdzielnia – powierzchnię większą. Innym warunkiem było dostarczenie opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. I ten warunek został spełniony. Do projektu dołączony został plan korytarza opatrzony opinią rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wynika z niej, że rzeczoznawca stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, bo jak wynika z pisma inwestora "projekt został sporządzony w oparciu o opinię rzeczoznawcy", wydaje się być niezrozumiały. W warunkowej zgodzie Spółdzielni (z dnia [...]) widnieje bowiem warunek "dostarczenie opinii rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych", nie ma tam natomiast mowy o potwierdzeniu zgodności przedłożonego projektu zabudowy z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Nadto należy zauważyć, że skoro projekt uwzględnia przedłożoną opinię, to jak najbardziej jest zgodny z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Należy wyraźnie zaznaczyć, że obie decyzje opierają się i odwołują się do przedłożonego projektu zabudowy części korytarza. Właśnie ten projekt precyzuje zarówno wielkość jak i warunki zabudowy. Z tego też projektu jednoznacznie wynika, że zabudowa obejmuje jedynie 1,18 m2, a nadto musi odpowiadać odpowiednim warunkom, tzn. musi być przeprowadzona przy użyciu płyt o odporności w klasie – El 60 min. Zawarty w decyzji drugoinstancyjnej zapis o płytach GKF o grubości 15 cm, można potraktować jako oczywisty błąd drukarki, w zestawieniu z zatwierdzonym projektem. Zarzut skargi, że płyty GKF o grubości 15 mm posiadają odporność ogniową El-30, a nie przewidzianą w projekcie – El-60, nie może być przez Sąd oceniony inaczej jak tylko w oparciu o przedłożone dokumenty specjalistów, a za takie należy uznać przedłożony projekt zabudowy, podpisany przez uprawnionego projektanta. W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia w opinii i projekcie zapisu § 241 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z opinii i projektu wynika bowiem jednoznacznie, że obudowa drzwi i szachtu nastąpić może płytą o odporności ogniowej dużo większą niż wymieniona w cytowanym przepisie, bo odpornością El-60. Dodatkowo należy zauważyć, że wśród warunków udzielonej wstępnej zgody Spółdzielni na zabudowę części korytarza znajduje się także zapis o przedłożeniu decyzji zezwalającej na użytkowanie zabudowanej części korytarza. Postępowanie to doprowadzi do sprawdzenia wykonania tej zabudowy zgodnie z przedłożonymi projektem i wymaganymi warunkami ochrony przeciwpożarowej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzywszy się w postępowaniu organów administracyjnych naruszenia prawa, stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oddalił skargę. SW