II SA/Ka 819/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędziowie: NSA Szczepan Prax WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant ref. staż. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2004 r. sprawy ze skargi R.L. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a s k a r g ę Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydana na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b oraz art. 37 j i art. 37 l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił przyznania R.L. prawo do zasiłku przedemerytalnego. Jako uzasadnienie decyzji podał, że skarżąca złożyła wniosek [...]r. i z uwagi na fakt, iż skarżąca nie spełnia warunków do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych odmówił przyznania wnioskowanej formy świadczenia. Od decyzji tej odwołanie wniosła skarżąca, która podniosła, że spełnia wszystkie wymogi przewidziane do otrzymania zasiłku przedemerytalnego, gdyż przepracowała ponad [...] lat w tym [...] w szczególnych warunkach. Skarżąca wskazała, że Firma A w dniu [...]r. rozwiązała z nią umowę o pracę w związku z przedłużającą się chorobą. Lekarz Orzecznik ZUS nie przyznał skarżącej renty, uznając ją za zdolną do pracy. Od tego orzeczenia skarżąca wniosła pozew do Sądu Okręgowego w K., który go wyrokiem z [...]r. oddalił, a w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. zarejestrowała się w [...]r. i jest bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...]r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 37 j ust. 1 w związku z art. 23 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. przedstawił sytuację faktyczną strony oraz przytoczył treść art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i stwierdził, że skarżąca nie spełnia wymogów do otrzymania zasiłku przedemerytalnego. Zdaniem organu administracji skarżąca w dniu rejestracji, jak również w późniejszym okresie nie udokumentowała wymaganego w oparciu o art. 23 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Skoro skarżąca nie posiadała prawa do zasiłku dla bezrobotnych brak jest, zdaniem tego organu, podstaw do przyznania zasiłku przedemerytalnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca przedstawiła swoją sytuację zawodową i wskazała, że po zarejestrowaniu się w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. [...]r. i otrzymaniu odmownej decyzji nikt jej nie poinformował, że może skorzystać z prawa odwołania się od niej. Wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego skarżąca złożyła w dniu [...]r. i jak zaznaczyła spełnia wymogi do otrzymania zasiłku przedemerytalnego w zakresie wymaganego okresu zatrudnienia. Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ). W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652 ) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do postanowień art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tj. z 2001 r. Dz. U. nr 6, poz. 56 z późn. zm. ) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiety i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W rozpatrywanej sprawie, poza sporem jest spełnianie przez skarżącą wymagań co do okresu zatrudnienia uprawniającego do otrzymania zasiłku przedemerytalnego, gdyż posiada [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni, w tym [...] lat, [...] miesięcy i [...] dni w warunkach szczególnych. Jednakże, by otrzymać zasiłek przedemerytalny osoba ubiegająca się winna spełnić jeszcze inne z wymogów zamieszczonych w art. 37 j cytowanej ustawy, a mianowicie spełniać wymogi w zakresie: uznania za osobę bezrobotną oraz spełniać warunki do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Gdy idzie o spełnienie tego pierwszego z wymienionych warunków to skarżąca taki wymóg spełniła, ponieważ mocą decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. Nr [...] skarżąca została uznana za osobę bezrobotną. Jednakże, skarżąca nie spełniła drugiego z wymienionych warunków, a mianowicie przez cały okres zarejestrowania w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. nie spełniała wymogów do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] odmówił skarżącej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania nie spełniła warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy tj. nie legitymowała się okresem 365 dni zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia. Jak wynika z akt sprawy okoliczność ta spowodowana została długą chorobą skarżącej i złożeniem odwołania od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Podniesiona argumentacja nie może jednakże zostać uwzględniona, gdyż obowiązujące unormowania prawne nie dają takiej możliwości. Jednocześnie skład orzekający nie może uwzględnić zarzutu skarżącej zamieszczonego w skardze, że po otrzymaniu decyzji z dnia [...]r. odmawiającej jej przyznania zasiłku dla bezrobotnych nikt nie poinformował jej o możliwości skorzystania z odwołania i z tego powodu z takiego środka ochrony nie skorzystała. Znajdująca się w aktach administracyjnych wskazana wyżej decyzja zawiera pouczenie o przysługujących stronie postępowania administracyjnego środkach odwoławczych i pouczenie to jest prawidłowe, ponieważ zawiera wskazanie organu, do którego odwołanie może być wniesione, jak również termin, w jakim można skorzystać z tej prawnej możliwości oraz tryb wnoszenia odwołania. Tym samym, skarżąca nie może w sposób prawnie skuteczny podnosić, że organ administracji nie pouczył o przysługujących jej środkach odwoławczych, jak również że dopuścił się naruszenia postanowień art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak zostało to zaznaczone powyżej sąd administracyjny powołany został do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, skoro zaskarżona decyzja Wojewody Ś. odpowiada wymogom stawianym przez obowiązujące przepisy prawa i mając na uwadze postanowienia art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. su.