II SAB/Gl 10/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elzbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L.-G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie niewyegzekwowania obowiązku wykonania określonych robót postanawia: odrzucić skargę. Pismem wniesionym w dniu [...] r. A. L.-G. wystąpiła ze skargą na bezczynność Wójta Gminy W. jako organu egzekucyjnego, polegającą na niepodjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania obowiązku usunięcia instalacji kanalizacyjnej wraz z nasypem, z nieruchomości oznaczonej jako działki Nr [...],[...],[...], położonej w W. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.- dalej zwaną P.p.s.a.) skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ponieważ w niniejszej sprawie A. L.-G. domagała się nakazania Wójtowi Gminy W. podjęcia czynności zmierzających do wyegzekwowania nakazu usunięcia rury, orzeczonego prawomocną decyzją tegoż organu z dnia [...] r., znak [...], który to nakaz, jak stwierdziła nie został wykonany, wobec powyższego dopuszczalność złożonej przez nią skargi należało ocenić na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Regulują one bowiem szczególny tok instancji przysługujący skarżącemu w ramach postępowania egzekucyjnego (administracyjnego) pozwalając na jednoznaczne ustalenie czy ten został przez niego wyczerpany czy też nie. Stosownie do art. 6 ust. 1a tej ustawy bezczynność wierzyciela polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w sytuacji, gdy zobowiązany nie wykonuje nałożonego na niego obowiązku podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony może zaskarżyć do organu wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Dopiero po wyczerpaniu tego postępowania stronie służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego (vide: art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy P.p.s.a.). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona nie wystąpiła ze skargą na drodze postępowania administracyjnego (egzekucyjnego), kierując sprawę do właściwego organu wyższego stopnia, skarga wniesiona do sądu administracyjnego okazała się przedwczesna i niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.