II SAB/Gl 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 11 września 2014 r., sprecyzowanym na wezwanie Sądu pismem z dnia 1 października 2014 r., M. H. wystąpiła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta B. Skarżąca zarzuciła organowi niezałatwienie w terminie sprawy zwrotu wywłaszczonej działki, tj. zwrotu przynajmniej niesprzedanej jej części, bądź ewentualnie przyznania działki zamiennej wraz z odszkodowaniem. Powyższe uzasadniła tym, że nieruchomość stała się zbędna na cel określony w wywłaszczeniu. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2014 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zobowiązał skarżącą do wykazania, że przed złożeniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." z zażaleniem do organu wyższego stopnia, tj. do Wojewody [..] na niezałatwienie sprawy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w terminie przez organ pierwszej instancji. Na dokonanie wskazanej czynności wyznaczono skarżącej termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe, w terminie do tego zakreślonym, skarżąca w piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. poinformowała m.in. że skargę wniosła z pominięciem zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła skargi zażaleniem do Wojewody Śląskiego. W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd o zwrocie kwoty opłaconej tytułem wpisu od skargi orzekł po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.