II SAB/Gl 106/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 11 lutego 2026 r. M. B. (dalej: skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 18 marca 2026 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 marca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 marca 2026 r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi – nie nadesłał numeru PESEL skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest również terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stwarza zatem podstawę do jej odrzucenia. Natomiast stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL będącej osobą fizyczną strony wnoszącej pismo. Ponieważ skarga z dnia 11 lutego 2026 r. stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, to powinien on podać w jej treści swój numer PESEL. Brak numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jako uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu wywoływał konieczność wezwania skarżącego do jej uzupełnienia w terminie 7 dni poprzez podanie numeru PESEL. Ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest możliwe do zaakceptowania stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych którymi dysponuje sąd numer ten nie został utrwalony (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, LEX nr 3577661). Należy wskazać, że pismo z dnia 18 marca 2026 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 marca 2026 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 25 marca 2026 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Ponadto, na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej w całości uiszczony wpis sądowy.