II SAB/Gl 118/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 28 maja 2024 r. wezwano skarżącą do wykazania, czy wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę Śląskiego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżącej doręczono odpis zarządzenia z dnia 28 maja 2024 r. o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie swojego numeru PESEL. Dla dokonania tej czynności wyznaczono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwania, po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do tut. Sądu jako niepodjęta w terminie i uznana za skutecznie doręczoną z upływem dnia 21 czerwca 2024 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 28 czerwca 2024 r., skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, jak również nie wykazała, czy wystąpiła z ponagleniem przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekle prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje przewlekły. Z kolei w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie wykazała, czy wystąpiła z ponagleniem przed wniesieniem skargi. Oznacza to, że skarżąca składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.