II SAB/Gl 13/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w R. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. W dniu 18 marca 2015 r. "A" w R. złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie osób podpisanych pod skargą do reprezentowania strony skarżącej oraz do wykazania, że skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta K. do organu wyższego stopnia w trybie określonym w art. 37 kpa. Dla dokonania tych czynności wyznaczono stronie skarżącej dwumiesięczny termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania przesłano na adres wskazany przez stronę skarżącą w skardze. Przesyłka ta nie została jednakże skarżącej doręczona, wróciła z adnotacją poczty "adresat nieznany". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, wskutek braku adresu skarżące spółki, dalsze prowadzenie postępowania jest niemożliwe. W tym stanie sprawy uznać należało, że spełniona została przewidziana w art. 125 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy przesłanka, stanowiąca podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 p.p.s.a, postanowił orzec jak w sentencji.