II SAB/Gl 130/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie świadczenia rodzicielskiego oddala skargę. Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2018 r., przekazanym do Wojewody Śląskiego w dniu 1 lutego 2018 r. skarżąca M.K. wystąpiła o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego na rzecz syna B.K. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda zawiesił postępowanie w powyższej sprawie, bowiem ojciec dzieci wykonuje działalność zawodową na terenie [...] i ten kraj jest państwem pierwszeństwa do rozpatrywania uprawnień do świadczeń rodzinnych. Po rozpatrzeniu ponaglenia skarżącej postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało ponaglenie na bezczynność za nieuzasadnione, zaś ponaglenie na przewlekłość postępowania – za uzasadnione. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca zarzuciła naruszenie art. 35 w zw. z art. 37 kpa – poprzez niepodejmowanie czynności w sprawie co najmniej od maja 2019 r., kiedy to organ miał dokonać jedynie tłumaczenia jednej strony otrzymanego dokumenty [...]. Na tej podstawie skarżąca domagała się stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązania organu do bezzwłocznego dokonania czynności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda zrelacjonował przebieg postępowania i omówił podejmowane czynności. Organ wyjaśnił, że wielokrotnie występował do właściwej instytucji na terenie [...] celem ustalenia uprawnień zgodnie z zasadami pierwszeństwa (formularze F001 z dnia 1 czerwca 2018 r., z dnia 6 listopada 2018 r., z dnia 8 stycznia 2018 r., z dnia 8 stycznia 2019 r. i z dnia 15 stycznia 2019 r. oraz ponaglenie z dnia 16 kwietnia 2019 r. oraz z dnia 21 maja 2019 r.). W dniu 11 czerwca 2019 r. wpłynęła informacja z właściwej instytucji zagranicznej w sprawie świadczeń rodzinnych na terenie [...] od lipca 2017 r. Jednak informacja ta nie precyzowała miesięcznych kwot świadczeń przyznanych na poszczególne dzieci w rodzinie, a jedynie zawierała kwoty świadczeń w łącznej wysokości na wszystkie dzieci, bez wyszczególnienia dla którego z nich uwzględniono dodatki do zasiłków. W związku z tym uznano, że informacja ta jest niewystarczająca do ustalenia uprawnień do dodatku dyferencyjnego na poszczególne dzieci. Stąd też w dniu 3 października 2019 r. ponownie wystąpiono do instytucji [...] w powyższej sprawie. Jednak instytucja ta nie udzieliła odpowiedzi. Następnie na wezwanie Sądu organ administracji w kolejnym piśmie podał, że sprawa do tej pory nie została zakończona decyzją, gdyż mimo dalszej korespondencji nie ustalono, czy skarżąca otrzymuje na dzieci świadczenia rodzinne na terenie [...]. Skarżąca przedłożyła co prawda decyzję instytucji [...], lecz nie precyzuje ona ich wysokości, lecz instytucja ta poinformowała, że na terenie [...] takich świadczeń jej nie przyznano. W tej sytuacji w dniu 20 kwietnia 2020 r. zwrócono się o interwencję w powyższej sprawie do Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej. Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ, którego bezczynność zaskarżono, nie uchybił bowiem wymogu z art. 35 i art. 36 kpa. Przepisy te określają terminy załatwienia sprawy oraz obowiązki organu po upływie tych terminów. Z mocy art. 35 § 2 kpa, niezwłocznie powinny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane lub znane organowi. Taki stan rzeczy nie miał miejsca w niniejszej sprawie. Dla rozpatrzenia wniosku skarżącej w zakresie wypłaty świadczenia dyferencyjnego wymagane było uzyskanie informacji od organu zagranicznego co do wysokości świadczeń wypłacanych na poszczególne dzieci w danych okresach. Tymczasem organ administracji dysponował jedynie dokumentem, w którym podano łączną wysokość przyznanych świadczeń na wszystkie dzieci. Dokumentu, z którego wynikałyby istotne dla sprawy fakty, nie przedstawiła też skarżąca w toku postępowania. Istotne jest też w niniejszej sprawie, że postanowieniem z dnia [...]r. organ zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa z uwagi na fakt, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od wyniku sprawy przed innym (zagranicznym) organem. Jednocześnie organ pouczył skarżącą o wymogu przedstawienia decyzji wydanej przez organ kraju pierwszeństwa celem ustalenia prawa do dodatku dyferencyjnego. Tymczasem z mocy art. 35 § 5 kpa, do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organów. Zatem okres zawieszenia postępowania nie podlega wliczeniu do terminu maksymalnie dwumiesięcznego, określonego w art. 35 § 3 kpa. Z uwagi na przyczynę zawieszenia postępowania, brak było podstaw do zastosowania trybu z art. 36 kpa. Organ administracji zawieszając postępowanie pouczył skarżącą o wymogu przedstawienia decyzji organu zagranicznego. Bez przedstawienia tego dokumentu nie było możliwe ani podjęcie zawieszonego postępowania, ani też wskazanie terminu załatwienia sprawy. Przywołany przez skarżącą dokument z maja 2019 r. został przetłumaczony, lecz jego treść nie była wystarczająca do załatwienia sprawy. Nie jest to bowiem decyzja, przyznająca świadczenia na poszczególne dzieci, lecz zbiorcze przedstawienie wypłaconych skarżącej świadczeń od organu zagranicznego. Nie ustały zatem przyczyny zawieszenia postępowania. Faktem jest, że postępowanie prowadzone jest bardzo długo. Jednak organ zawieszając postępowanie, dopełnił powinności z art. 100 § 1 kpa, występując wielokrotnie do organu zagranicznego o przedstawienie właściwego dokumentu bez którego nie jest możliwe rozpatrzenie niniejszej sprawy. Skarżąca niewątpliwie otrzymuje świadczenia od instytucji zagranicznej. Nie wiadomo jedynie, czy wysokość tych świadczeń jest niższa niż wypłacane w kraju. Nie można więc twierdzić, że spełnione są przesłanki z art. 100 § 2 i 3 kpa w postaci niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego, bądź niepowetowanej szkody dla skarżącej. W konsekwencji, sąd administracyjny stwierdził, że organ prawidłowo zawiesił postępowanie (zresztą, skarżąca nie wniosła zażalenia na to postanowienie) i nie ustały przeszkody w załatwieniu sprawy, mimo starań organu o uzyskanie informacji od organu zagranicznego. Taki stan rzeczy wyklucza postawienie organowi zarzutu bezczynności, bądź przewlekłości z art. 37 § 1 kpa wobec nie przekroczenia terminów załatwienia sprawy (art. 35 § 3 i § 5 kpa). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 cyt. ustawy. ec