II SAB/Gl 138/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. Z., A.Z., L. B., I. B., A. K., T. K., D. F., J. F., A. M., M. S., I. S., M. G., A. G., F. L., E. L., A. L., T. L., J. S., R. B., A. G., A. R., B. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca w przedmiocie bezczynności w zakresie bezpieczeństwa drogowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 listopada 2022 r. R. Z., A. Z., L. B., I. B., A. K., T. K., D. F., J. F., A. M., M. S., I. S., M. G., A. G., F. L., E. L., A. L, T. L., J. S., R. B., A. G., A. R., B. R. (dalej: "Skarżący"), reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca w sprawie bezpieczeństwa drogowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 13 grudnia 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 grudnia 2022 r. wezwano pełnomocnika Skarżących do nadesłania pełnomocnictw procesowych udzielonych przez wszystkich Skarżących lub ich uwierzytelnionych odpisów uprawniających do działania w imieniu stron skarżących przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia w charakterze pełnomocnika. Ponadto wezwano pełnomocnika Skarżących do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numerów PESEL Skarżących oraz do wykazania, czy Skarżący wystąpili w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (k. 24 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 19 grudnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, karta bez numeru akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. pełnomocnik Skarżących uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez wszystkich Skarżących przed sądami administracyjnymi oraz wskazał numery PESEL Skarżących. Poinformował on również tutejszy Sąd, że "Skarżący nie wystąpili w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia, ponieważ wydłużyłoby to drogę procesową" (str. 2 pisma z dnia 23 grudnia 2022 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Stanowisko takie prezentowane jest również w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, podobnie m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2022 r. II OSK 1428/22, z dnia 23 marca 2022 r. II OSK 104/22, z dnia 26 stycznia 2021 r. II OSK 2203/20). Tym samym Sąd przyjął, że skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny. Wobec tego Skarżący, obowiązani byli przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta Sosnowca wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z przedłożonych do sprawy akt administracyjnych jak również z pisma pełnomocnika Skarżących z dnia 23 grudnia 2022 r. wynika, że Skarżący nie wnieśli ponaglenia. Pełnomocnik Skarżących w powyższym piśmie wprost wskazał, że Skarżący nie wystąpili w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia, ponieważ wydłużyłoby to drogę procesową. Powyższą procedurę Skarżący pominęli "ze względu na liczne kolizje na ulicy [...] w Sosnowcu na skutek zwiększenia natężenia ruchu na tej ulicy przez włączenie do tej ulicy przez wydanie bezprawnie pozwolenia na budowę przez Urząd Miejski w Sosnowcu [...]"(str. 2 pisma Skarżących z dnia 23 grudnia 2022 r.). Uwzględniając poczynione na wstępie uwagi należało uznać, iż argumentacja pełnomocnika Skarżących dotycząca przyczyn pominięcia wymogu wniesienia ponaglenia pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W sprawie nie zostały zatem wyczerpane wszystkie przysługujące Skarżącym środki zaskarżenia. Nie został zatem spełniony wskazany wyżej warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Skarga na bezczynność postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.